Yargıtay Kararı 10. Ceza Dairesi 2017/7030 E. 2021/4070 K. 29.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/7030
KARAR NO : 2021/4070
KARAR TARİHİ : 29.03.2021

Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suçlar :1-Uyuşturucu madde ticareti yapma
2-Ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma
Hükümler :1-Uyuşturucu madde ticareti yapma suçundan; beraat
2-Ceza infaz kurumuna yasak eşya sokma suçundan; muhkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Sanığın, Hazro K1 Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda hükümlü olarak bulunan kardeşini ziyarete geldiğinde üzerinde yapılan aramada iç çamaşırının içerisinde üç paket halinde esrar maddesinin bulunması şeklinde gerçekleşen olayda; sanığın cezaevine uyuşturucu madde sokma eyleminin TCK’nın 188/3. maddesinde düzenlenen “uyuşturucu madde ticareti yapma” ve TCK’nın 297. maddesinin 1. fıkrasında tanımlanan “infaz kurumuna uyuşturucu madde sokma” suçlarını oluşturacağı, TCK’nın 297. maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesinde öngörülen fikri içtima kuralları gereğince, bu iki suçtan daha ağır sonuç doğuran TCK’nın 188/3. maddesi gereğince temel ceza belirlenip aynı kanunun 297/1. maddesinin 2. cümlesine göre 1/2 oranında artırılması gerekirken tek olan fiil suç niteliği yönünden ikiye ayrılarak “kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan “tedavi ve denetimli serbestlik tedbiri” uygulanmasına karar verilmesi ve “satmak için uyuşturucu madde bulundurma” suçundan ise beraat hükmü kurulması suretiyle hükmün karıştırılması,
2-Gerekçeli karar başlığında gözaltı, tutuklama ve tahliye tarihinin yazılmayarak CMK’nın 232/2-d maddesine aykırı davranılması,
3-Diyarbakır Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü’nce suça konu uyuşturucu maddeden alınan şahit numunenin müsaderesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
4-Hükümden sonra 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı hükümlerinin iptal edilmesi ve 7242 sayılı Kanun’la yapılan değişiklikler nedeniyle, bu maddenin uygulanması açısından sanığın durumunun yeniden belirlenmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, Cumhuriyet savcısının temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün BOZULMASINA, 29.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.