YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1816
KARAR NO : 2021/1034
KARAR TARİHİ : 09.02.2021
MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 11.12.2019 tarih ve 2019/372 E. -2019/452 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesinin davalılar vekilleri tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; davalı Ana Gıda A.Ş.’nin (sonradan BUNGE GIDA ile birleşen-devir alınan) 29. sınıflardaki mallarda kullanılmak üzere 06.12.2011 tarihinde 2011/105159 sayı ile “OLİO GUSTO” ibareli bir markanın tescili için diğer davalı TPMK’ya bir başvuruda bulunduğunu, müvekkilinin bu başvuruya müvekkili adına tescilli birçok “LİO” ve “OLIO” ibareli markaların varlığını gerekçe göstererek itiraz ettiğini, davalı TPMK’nın itirazı reddederek tescilin devamına karar verdiğini, oysa davalı başvurusu ile müvekkili markalarının benzer olduğunu, mal ve hizmetlerin de benzer olduğunu, ortalama tüketicilerin söz konusu markayı müvekkilinin seri markası gibi algılamalarının mümkün olduğunu, tüketicilerin markaları karıştırma ihtimalinin bulunduğunu, müvekkili markasının tanınmış marka olduğunu, davalı başvurusunun müvekkili markasından haksız yararlanmaya neden olabileceğini ifade ederek, Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 14.04.2014 gün ve 2014-M-5376 sayılı kararının iptali ile davalı tarafından 2011/105159 sayı ile başvurusu yapılan “OLIO GUSTO” ibareli markanın reddine ve tescil edilmiş ise hükümsüzlüğüne ve sicil kaydının terkinine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı kurum vekili; Türk Patent Enstitüsü Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu’nun 14.04.2014 gün ve 2014-M-5376 sayılı kararını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı firma vekili; davacı markaları ile müvekkili başvurusunun benzer olmadığını, tüketicilerin markaları karıştırma ihtimalinin bulunmadığını, müvekkili markasının davacının seri markası gibi algılanmasının mümkün olmadığını, OLIO ibaresinin “yağ” anlamına geldiğini, bu ibarenin zeytin yağları için ayırt ediciliği bulunmadığını, müvekkili markasındaki “GUSTO” ibaresinin ayırt edicilik sağladığını, somut olayda 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesindeki şartların sağlanmadığını, davacının markalarının tanınmışlığını ispat edemediğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya iddia, savunma, toplanan deliller ve tüm dosya kapsamına göre; Mahkememizin 02.12.2015 tarih ve 2014/259 esas – 2015/274 karar sayılı kararında geçen TPMK YİDK’nın 2014-M-5376 sayılı kararının 2011/105159 başvuru numaralı “OLIO GUSTO+şekil” ibareli marka başvurusunun 29. sınıfında yer alan “Et, balık, kümes ve av hayvanlarının etleri ile her nevi işlenmiş et ürünleri., Kuru bakliyat., Hazır çorbalar, bulyonlar., Zeytin, zeytin ezmeleri., Kurutulmuş, konservelenmiş, dondurulmuş, pişirilmiş, tütsülenmiş, salamura edilmiş her türlü meyve ve sebzeler, Kuru yemişler., Fındık ve fıstık ezmeleri, tahin., Yumurtalar, yumurta tozları., Tıbbi amaçlı olmayan ve tamamlayıcı gıda maddeleri (polen, proteinler, karbonhidratlar dahil), Patates cipsleri.” emtiaları yönünden YİDK kararının iptaline yönelik karar kesinleşmekle aynen uygulanmasına, yine dava konusu Türk Patent’in 2014-M-5376 sayılı YİDK kararında geçen dava konusu 2011/105159 sayılı markanın kapsamında yer alan “Süt ve süt ürünleri, (tereyağı dahil), yenilebilir bitkisel yağlar” yönünden de davanın kabulü ile YİDK kararının bu kısımlar yönünden de iptaline bu kısımlar yönünden markanın hükümsüzlüğüyle bu kısımlar yönünden sicilden terkin edilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmişlerdir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına göre, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 09.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.