YARGITAY KARARI
DAİRE : 23. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/2681
KARAR NO : 2020/3770
KARAR TARİHİ : 24.11.2020
MAHKEMESİ :İcra Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasındaki sıra cetveline şiktayetin yapılan yargılaması sonunda ilamda yazılı nedenlerden dolayı davanın reddine yönelik verilen hükmün süresi içinde şikayetçi vekilince temyiz edilmesi üzerine dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü.
– K A R A R –
Şikayetçi vekili, Sakarya 1. İcra Müdürlüğü’nün 2014/2741 Esas sayılı takip dosyasından tanzim edilen 16.03.2016 tarihli sıra cetvelinde, şikayetçinin MTV alacağına pay ayrılmaksızın bedelin tamamının şikayet olunan yeddiemine ödenmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu ileri sürerek, sıra cetvelinin iptalini talep ve şikayet etmiştir.
Şikayet olunan vekili, şikayetin reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre, satış bedelinin muhafaza masraflarını karşılamaması nedeniyle motorlu taşıtlar vergisine bedelden pay ayrılmasının mümkün olmadığı gerekçesiyle, şikayetin reddine karar verilmiştir.
Kararı, şikayetçi vekili temyiz etmiştir.
1- İcra ve İflas Kanunu’nun 142/3 maddesi, itiraz alacağın esas ve miktarına taallük etmeyip yalnız sıraya dairse şikayet yoluyla icra mahkemesine talepte bulunulabileceği hükmünü amirdir. Aynı maddenin 1. fıkrasında ise genel mahkemede itiraz davası açılabileceği belirlenmiştir.
Somut olayda uyuşmazlık, bedeli paylaşıma konu aracın muhafaza ücretinin şikayetçinin MTV alacağına pay ayrılmaksızın ödenmesine ilişkin olup bahsi geçen talep içerisinde yediemine ödenmesi gereken ücretin sıra cetvelinde ayrılan pay kadar olup olmadığı iddiasını da içermektedir. Ve bu itiraz ancak genel mahkemelerde yapılacak yargılama sırasında çözümlenebilir. Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre de, muhafaza masraflarının tespitinde yedieminin kendi tarifesi değil Adalet Bakanlığınca belirlenen tarifenin uygulanacağına ilişkin bu belirleme genel mahkemelere aittir. Bu nedenle mahkemece, HMK’nın 114/1-c, 115/1-2 maddeleri uyarınca dava şartı yokluğu nedeniyle, dava dilekçesinin usulden reddine, karar kesinleştiğinde dosyanın görevli nöbetçi asliye hukuk mahkemesine gönderilmesine karar verilmesi gerekirken, uyuşmazlığın esasına girilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, hükmün bu nedenlerle re’sen bozulması gerekmiştir.
2-Bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine gerek görülmemiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, hükmün re’sen BOZULMASINA, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle bozma nedenine göre, şikayetçi vekilinin temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, 492 Sayılı Harçlar Kanunu’nun 13/j maddesi uyarınca şikayetçiden harç alınmasına yer olmadığına, kararın tebliğinden itibaren 10 gün içerisinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 24.11.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.