YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3857
KARAR NO : 2020/5146
KARAR TARİHİ : 21.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın eylemi 5237 sayılı TCK’nın 163/3. maddesine girdiği halde sanık hakkında aynı Yasanın 163/1. maddesinden hüküm kurulduğu ve neticeten kesin nitelikte 1.200 TL adli para cezasına hükmedildiği, kesin olan bu karara karşı mahallinde kanun yararna bozma yoluna başvurulması mümkün görülmüştür.
14/04/2011 tarihinde yayımlanarak yürürlüğe giren 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile 5320 sayılı Kanuna eklenen ek 2. madde uyarınca doğrudan verilen 3.000. TL’ye kadar olan adli para cezalarından ibaret mahkumiyet hükümleri kesin olup, sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan dolayı tayin edilen 1.200 TL adli para cezasına ilişkin hükmün, cezanın türü ve miktarı itibariyle temyizi mümkün bulunmadığından, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi gereğince sanık müdafiinin temyiz talebinin REDDİNE, 21.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.