Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/15314 E. 2020/18572 K. 09.12.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15314
KARAR NO : 2020/18572
KARAR TARİHİ : 09.12.2020

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi

SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında müşteki …’e karşı kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi gereğince “Hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına itiraz edilebilir” hükmü gereğince kararın temyiz kabiliyeti olmadığından ve ancak itiraz yolu açık bulunduğundan itiraz merciince karar verilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık … hakkında katılan …’e karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat kararına yönelik katılan vekilinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
a) Katılan hakkında düzenlenen … Devlet Hastanesinin 22.10.2015 tarihli geçici raporunda “sağ omuzda hassasiyet, tırnak izleri, sağ göğüs üst kısmında kızarıklık olduğu” yaralanmanın basit tıbbi müdahale ile düzelmeyeceğinin belirtildiği, aynı hastaneden alınan 17.12.2015 tarihli kesin adli raporda ise katılanın yaralamasının basit tıbbi müdahale ile giderilip giderilemeyeceğine dair belirleme yapılmamış olduğu anlaşılmakla, katılana ait tedavi evrakları, geçici ve kesin raporların en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne gönderilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın basit tıbbi müdahele ile giderilip giderilemeyeceği hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz raporlara dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Oluşa, dosya arasında bulunan 24.10.2015 tarihli CD çözümleme tutanağı ile tanık beyanlarına göre, aynı hastanede doktor olarak görev yapan sanık ve katılan arasında hastaya hangi anestezi yönteminin uygulacağı konusunda tartışma olduğu, tartışma sırasında katılanın sanığın boğazını tutarak onu duvara doğru ittirdiği, devamında tanıkların araya girmesi ile tarafların ayrıldıkları olayda, katılanın olay esnasında sanığında kendisini ittirdiğini beyan ettiği ve bu beyanlarını doğrular nitelikte doktor raporu bulunması karşısında, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 25/1. maddesi de tartışılarak karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 09.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.