YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/21433
KARAR NO : 2020/19268
KARAR TARİHİ : 16.12.2020

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER :1) Sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine ve müsadereye dair; Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 17.04.2019 tarih ve 2019/108 Esas – 2019/211 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın kasten yaralama suçundan beraatine dair; Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarih ve 2020/283 Esas – 2020/443 Karar sayılı kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarih ve 2020/283 Esas – 2020/443 Karar sayılı kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında ilk derece mahkemesince sanığın kasten yaralama suçundan mahkumiyetine, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesi tarafından ise sanığın beraatine karar verildiği, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 20.03.2018 tarihli, 2018/11-38 Esas ve 2018/113 Karar sayılı kararı uyarınca, yerel mahkemece verilen mahkumiyet kararı istinaf mercii tarafından beraat kararı verilerek hüküm türü değiştirildiğinden kararın temyiz kanun yoluna tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Sanık müdafiin temyiz isteminin, hakkında beraat kararı verilen sanığa ait tabanca ve eklerine ilişkin müsadere kararı kaldırılarak sanığa iadesine karar verilmesi talebine ilişkin olduğu anlaşılmıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarih ve 2020/283 Esas – 2020/443 Karar sayılı kararı ile sanığın eylemini hukuka uygunluk nedeni olan meşru savunma halinde gerçekleştirdiği kabul edilerek CMK’nin 223/2-d maddesi gereğince beraatine karar verildiği halde, ilk derece mahkemesince suçta kullanıldıklarından bahisle TCK’nin 54/1. maddesi gereğince müsaderesine karar verilen adli emanetin 2019/662 sırasında kayıtlı tabanca, şarjör ve fişeklerin, ruhsatlı olması nedeniyle bulundurulmasının bizatihi suç teşkil etmediği de dikkate alınarak, hakkında beraat kararı verilen sanığa iadesine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık müdafiin yerinde görülen temyiz sebeplerinin kabulü ile Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarih ve 2020/283 Esas – 2020/443 Karar sayılı “istinaf başvurusu kabul edilerek yeniden hüküm kurulması suretiyle sanığın beraatine” dair hükmünün CMK’nin 302/2. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5271 sayılı CMK’nin 303. maddesi gereğince, sanık hakkında beraat kararı verilmesine ilişkin fıkradan sonra gelmek üzere “Adli emanetin 2019/662 sırasında kayıtlı tabanca, şarjör ve fişeklerin ruhsatlı olması nedeniyle bulundurulmasının bizatihi suç teşkil etmediği de dikkate alınarak, hakkında beraat kararı verilen sanığa iadesine,” fıkrasının eklenmesi suretiyle isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN DÜZELTİLEREK ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Kayseri 5. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.12.2020 gününde oy birliğiyle karar verildi.