YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17201
KARAR NO : 2021/1370
KARAR TARİHİ : 19.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
Sanığın eylemi neticesinde mağdur …’de meydana gelen yaralanmaya ilişkin olarak Muğla Sıtkı Koçman Üniversitesi Eğitim ve Araştırma Hastanesince tanzim olunan 12.04.2016 tarihli raporda, müştekinin yaralanmasının “basit tıbbi müdahale ile giderilemez.” nitelikte olduğunun belirtilmesi ile bu yöndeki kabul karşısında, sanık hakkında hüküm kurulurken, temel cezanın tayinine konu uygulama maddesinin 5237 sayılı TCK’nin (86/1.) maddesi yerine maddi hata neticesinde (86/2.) maddesi olarak gösterilmesi, mahallinde telafisi mümkün yazım hatası kabul edildiğinden;
İddia, savunma, mağdur beyanı, tüm dosya kapsamı ve mahkemenin kabulüne göre; ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının şüpheye yer bırakmayacak şekilde belirlenemediği anlaşılmakla, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 sayılı kararı uyarınca, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince asgari seviyede (1/4) oranında haksız tahrik indirimi uygulanması gerekirken, yazılı şekilde (3/4) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Dosyada mevcut adli sicil kaydı ile UYAP ortamında yapılan incelemeye göre; sanık hakkında tekerrüre esas alınan Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2010 tarih ve 2010/9 Esas, 2010/17 Karar sayılı ilamın sanığa ait olmadığı bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak sanığın adli sicil kaydında yer alan Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2012 tarih ve 2012/226 Esas, 2012/535 Karar sayılı ilamı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyetin tekerrüre esas olduğu gözetilmeden, yanlış ilamın tekerrüre esas alınması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320
sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama gerektirmediğinden 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hüküm fıkralarının tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin kısımlarının karar metninden çıkarılarak yerine “Muğla 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 09.10.2012 tarih ve 2012/226 Esas, 2012/535 Karar sayılı ilamı nedeniyle mükerrir olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan cezanın 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına, tekerrüre esas alınan ceza açısından kazanılmış hak nedeniyle 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi yönünden Muğla 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 10.11.2010 tarih ve 2010/9 Esas, 2010/17 Karar sayılı ile 5237 sayılı TCK’nin 106/1-1 maddesi gereğince hükmolunan 5 ay hapis cezasının dikkate alınmasına” şeklinde cümlenin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.