YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17703
KARAR NO : 2021/2368
KARAR TARİHİ : 28.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten Yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık …’in süre tutum dilekçesi ile sanık sıfatıyla temyiz isteminde bulunduğu, katılan sıfatıyla temyiz isteminin bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1) Sanık …’in değişmeyen savunmalarında olay tarihinde bir buçuk ay kadar önce katılan …’nin kendisini darp ettiğini, bu nedenle kardeşi İlhami ile birlikte katılanı yaraladıklarını ikrar ettiği ve soruşturma aşamasında 24.08.2015 tarihli darp raporu sunduğu anlaşılmakla, sanığın savunmasının doğruluğu araştırılarak ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığı belirlenmeye çalışılıp sanıklar İlhami ve Çetin lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Sanık … hakkında, Ankara Cumhuriyet Başsavcılığının 2016/16714 soruşturma numaralı iddianamesi ile yardım eden sıfatıyla TCK’nin 39/2-c maddesinin uygulanması istemiyle dava açıldığı, ancak yargılama sonucunda sanığın ikrarı ile TCK’nin 37/1. maddesi kapsamında suça iştirak ettiği kabul edilerek fail olarak cezalandırıldığı anlaşılmakla, sanığa 5271 sayılı CMK’nin 226. maddesi hükmü gereğince TCK’nin 37/1. maddesinin uygulanması TCK’nin 39/2-c maddesinin uygulanmaması ihtimaline binaen ek savunma hakkı tanınmayarak savunma hakkının kısıtlanması,
3) Suç tarihinde adli sicil kaydı ve duruşma tutanaklarına yansıyan olumsuz tutum ve davranışları bulunmayan sanık … hakkında dosya kapsamına uygun olmayan gerekçeyle yazılı şekilde TCK’nin 62 ve 51. maddesinin uygulanmamasına karar verilmesi,
4) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı hükümlerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.