YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/7646
KARAR NO : 2020/16168
KARAR TARİHİ : 17.11.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacı müvekkilinin davalıya ait işyerinde 1998 tarihinden itibaren gazeteci olarak çalıştığını, 04.08.2004 tarihinde emekliliğe hak kazanması nedeniyle kendisine kıdem tazminatı ödendiğini, ancak davacının çalışmasına kesintisiz olarak bundan sonra da devam ettiğini, 27/06/2012 tarihinde ise davacının iş akdinin tazminatlı olarak feshedildiğini ancak kıdem tazminatının eksik ödendiğini, haftada en az 15 saat fazla çalışma yaptığı halde bunların karşılığının ödenmediğini, kullanmadığı yıllık izinleri bulunduğunu iddia ederek kıdem tazminatı, yıllık izin ve fazla mesai ücret alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
Davacı vekili bu dava ile birleştirilen ek davada ise sehven talep edilmeyen gecikme tazminatının dava tarihinden geriye doğru 5 yıllık kısmının 1.154.333,00 TL. olduğunu, bundan %90 indirim yapıldığında talep edilebilir alacağın 115.000,00 TL. olduğunu beyanla bu miktarın faizi ile birlikte tahsilini ve davanın ana dava dosyası ile birleştirilmesini talep etmiştir.
Mahkemece fazla mesai ücretinin %5 fazlalıklarının tahsiline ilişkin bu dava eldeki dava ile birleştirilmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili, davacının, 01.05.1998- 30.07.2004 tarihleri arasında geçen çalışma süresine karşılık emekli olması nedeniyle 7.396,47 TL. kıdem tazminatı ödendiğini, ancak davacının işyerindeki çalışmasına devam ettiğini, çalışmakta iken iş akdinin 27.06.2012 tarihinde 16.254,17 TL. kıdem tazminatı, 5.174,95 TL. ihbar tazminatı ve 2.250,16 TL. yıllık izin ücreti ödenmek suretiyle feshedildiğini, Basın İlan Kurumu’ndan 4.200,00 TL. kredi çektiğini, iş akdinin feshi nedeniyle kurumun bu tutarı müvekkilinden tahsil ettiğini, bu tutarın yapılan ödemelerden mahsup edilerek yapıldığını, son aylık brüt ücretinin 2.045,27 TL. olduğunu yapılan fazla mesai ücretlerinin sözleşme gereği aylık ücretin içinde olduğunu, ayrıca zamanaşımı itirazında bulunduklarını beyanla davanın reddini savunmuştur.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, alınan hesap bilirkişi raporuna itibarla davacının fark kıdem tazminatı bulunmadığı, sözleşmedeki hüküm nedeni ile yıllık 270 saatin mahsubu halinde haftalık 28 saat fazla mesai yaptığı, kullanmadığı yıllık izinlere ait ücretin ödenmesi gerektiği gerekçesi ile fazla mesai ve fazla mesainin %5 fazlalıklarından hakkaniyet indirimi yapılmak sureti ile alacaklar hüküm altına alınmış, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı taraf temyiz etmiştir. Yargıtay 7. Hukuk Dairesi’nce 2015/39044 E. 2016/255 K. ve 19.01.2016 tarihli ilam ile sair temyiz itirazları yerinde görülmeyerek özetle; davalının sunduğu yıllık izin belgelerinin değerlendirilmesi gerektiği, Basın İş Kanunundaki düzenlemeler dikkate alınarak davacının haftalık 12 saat üzerinden fazla mesai ücretinin hesaplanıp makul oranda hakkaniyet indirimi yapılması gerektiği, fazla çalışmanın %5 fazlası alacağında ise öncelikle fazla çalışma alacağının takdiri indirimli olarak belirlenmesi ardından yine makul oranda indirim yapılarak alacağın belirlenmesi gerektiği ve birleşen davaya yönelik zamanaşımı savunmasının değerlendirilmesi gerektiği, gerekçeleriyle karar bozulmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyulup bilirkişiden ek rapor da alındıktan sonra asıl ve birleşen davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Bu kararı da davalı vekili temyiz etmiştir. Dairemizin 2019/5307 E. 2019/15982 K. ve 17/09/2019 tarihli ilamı ile diğer temyiz itirazları yerinde görülmeyerek özetle, ” ..bozma öncesi fazla mesai ücretinin %5 fazlalığı alacağında %95 oranda takdiri indirim yapılmış olup bu karar davacı tarafça temyiz edilmediğinden indirim oranı davalı lehine usuli kazanılmış hak olmuştur. Mahkemece, bozma sonrası, anılan alacakta %75 oranda takdiri indirim yapılması davalı aleyhine usulü kazanılmış hakkı ihlal eder nitelikte olup kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir” gerekçesi ile karar bozulmuştur.
Mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Mahkemece tesis edilen bu karar ise, bu kez Dairemizin 25/02/2020 tarih 2020/523 E, 2020/2974 K sayılı ilamı ile Anayasa mahkemesinin 19.11.2019 gün ve 30953 sayılı Resmi Gazete’de yayınlanan 19.09.2019 tarihli ve 2019/48 E., 2019/74 K. Sayılı iptal kararı nedeniyle yeniden bozulmuş, mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Mahkemece yargılama giderlerinin doğru olarak belirlenip belirlenmediği konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda davacı dava ve ıslah dilekçesi ile kıdem tazminatı yönünden 500 TL, yıllık izin alacağı yönünden davası 26.000 TL, fazla çalışma alacağı yönünden 55.000 TL talep ederek toplamda dava değerini 81.500 TL olarak belirlemiştir. Mahkemece davacının kabul edilen alacağı miktarı fazla çalışma alacağındaki hakkaniyet indirimi dahil olmak üzere 42.366,07 TL olup, reddedilen kısım ise 39.133,93 TL’dir. Mahkemece davanın kabul ve red oranı hatalı belirlenerek yargılama giderlerlerinden taraflar sorumlu tutulmuştur. Davacının kabul edilen alacağı toplam alacağın yaklaşık %52’si olup, yargılama giderlerinin bu orana göre belirlenmemesi hatalı ise de; bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden hükmün 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun geçici 3. maddesi uyarınca uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu’nun 438/7. maddesi uyarınca kararın düzelterek onanmasına karar verilmiştir.
SONUÇ: Mahkemece hüküm fıkrasının 7, ve 8 nolu kısmında yer alan “
7-Davacı tarafından yapılan tebligat, müzekkere, tanıklık, bilirkişilik giderleri olmak üzere toplam 1.092,00 TL yargılama giderinden davanın kabul ve red miktarları ile orantılı olmak üzere 876,65 TL’sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, kalanının davacı üzerinde bırakılmasına,
8-Davalı tarafından yapılan tebligat, müzekkere, tanıklık, bilirkişilik giderleri olmak üzere toplam 643,00TL yargılama giderinden davanın kabul ve red miktarları ile orantılı olmak üzere 126,79 TL’sinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, kalanının davalı üzerinde bırakılmasına, ” rakam ve sözcüklerinin yerine ;7-Davacı tarafından yapılan tebligat, müzekkere, tanıklık, bilirkişilik giderleri olmak üzere toplam 1.092,00 TL yargılama giderinden davanın kabul ve red miktarları ile orantılı olmak üzere 567,84 TL’sinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine, kalanının davacı üzerinde bırakılmasına,
8-Davalı tarafından yapılan tebligat, müzekkere, tanıklık, bilirkişilik giderleri olmak üzere toplam 643,00TL yargılama giderinden davanın kabul ve red miktarları ile orantılı olmak üzere 308,64 TL’sinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine, kalanının davalı üzerinde bırakılmasına, ” rakam ve sözcüklerinin eklenmesine, hükmün bu şekli ile DÜZELTİLEREK ONANMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 17/11/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.