YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4404
KARAR NO : 2020/17945
KARAR TARİHİ : 07.12.2020
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1.Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 2011/7-210 E. – 2011/218 K. sayılı kararında da belirtildiği gibi, bankacılık zimmeti suçu açısından; zimmet veya miktarının, banka içi kayıtların olağan bir denetimi, araştırma veya karşılaştırılması suretiyle kesin bir biçimde ortaya çıkarılabilecek durumda olması halinde, eylemin basit zimmet suçunu oluşturacağı cihetle,
…’nın Elazığ Şubesi’nde ana kasa görevlisi olarak çalışan sanığın 11.07.2014 tarihinde 30.000,00 Euro ve 4.500,00 TL, aynı şekilde Temmuz ayı içerisinde 3.000,00 TL ve 12.08.2014 tarihinde ise 5.000,00 TL olmak üzere toplamda 98.006,00 TL’yi ana kasadan almak suretiyle mal edindiği, suça konu işlemlerin 26.09.2014 tarihinde şubede yapılan gün sonu kasa mutabakatı sırasında ana kasada oluşan 15.000,00 TL fazlalığın fark edilmesi ve ardından yapılan incelemeler neticesinde ortaya çıkarıldığı, ayrıca sanığın müteaddit defalar bankamatiğe eksik yükleme yapmak suretiyle ana kasada oluşan açığı kapatmaya çalıştığının belirlendiği, her ne kadar mahkemece sanığın eylemi bu kapsamda “bankamatiklere eksik yükleme yaparak ve İlyas Alkaya’nın hesabı üzerinden yaptığı işlemlere ait fişleri zaman zaman bizzat imzalamak suretiyle gizlediği…” şeklindeki gerekçe ile nitelikli zimmet kapsamında değerlendirilmiş ise de, 10.11.2015 tarihli iddianamede eylemin şube ana kasasından usulsüz olarak alınan 98.006,00 TL olarak belirtildiği, ana kasadan zimmete geçirilen ve toplam zimmet miktarına dahil olan 30.000,00 Euro tutarındaki paranın geri iadesine yönelik İlyas Alkaya hesabından 2014 yılı Ağustos ayı içerisinde aynı miktarda paranın çekilmesine ilişkin işlemin, İlyas Alkaya’nın soruşturma aşamasındaki beyanına göre bilgisi dahilinde yapıldığı ve anılan kişinin tüm işlemlere yönelik bankayı 20.10.2014 tarihli dilekçesi ile ibra ettiği, kaldı ki 30.000,00 Euronun sanık tarafından ana kasa üzerinden zimmete
geçirilmesinin akabinde bu tutarın yerine konulması için yapılan usulsüz işlemlerin dava konusu edilmediği gibi soruşturma raporu ve katılan bankanın şikayet dilekçesinde de zimmete konu işlemler arasında sayılmadığı dikkate alınarak, şube ana kasasından para çekme şeklinde gerçekleşen işlemlerin yapılan kısa bir araştırma ve inceleme ile ortaya çıktığı tüm dosya kapsamından açıkça anlaşılmakla, sanığın sübut bulan atılı eylemlerinin, bir bütün halinde zincirleme basit zimmet suçunu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde nitelikli zimmet suçundan hüküm tesisi,
2. Sanık hakkında takdiri indirim uygulanırken uygulama maddesi olarak TCK’nun 62/1. madde ve fıkrası yerine TCK’nun 62. maddesinin gösterilmesi suretiyle CMUK’nun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 07.12.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.