YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4515
KARAR NO : 2021/1684
KARAR TARİHİ : 04.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanığın eylemin, suç tarihi itibariyle sanığın lehine olduğu belirlenen TCK’nın 142/1-b maddesinde düzenlenen nitelikli hırsızlık suçunu oluşturması ve Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 11.12.2012 tarih, 2012/1247 Esas ve 2012/1842 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinde düzenlenen suçun gece vakti işlenmesinin suçun daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alınacağı öngörüldüğünden, zamanaşımı sürelerinin bu suç yönünden 5237 sayılı TCK’nın 66/1-d maddesine tabi olduğu ve henüz bu sürenin sanık hakkında dolmadığı anlaşılmakla, zamanaşımı süresinin dolduğundan bahisle düşme kararı verilmesi gerektiğine yönelik tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
15.04.2020 gün ve 13100 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanunun 10. maddesiyle 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-)22/07/2006 tarihli olay tutanağında, sanığın gece vakti saat 02:30 sıralarında yapmış olduğu trafik kazası üzerine yakınana ait iş yerinden hırsızladığı eşyalar ile birlikte yakalandığının belirtildiği, sanığın da yargılama sırasında alınan savunmasında atılı suçu ikrar ederek, iş yerine gece saat 01:30 sıralarında girdiğini belirtmiş olduğunun anlaşılması karşısında; eylemin gece vaktine rastlayan zaman diliminde işlendiğinin belirlendiği olayda, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmeyerek yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-)Kabule göre de; Mahkemece gerekçede eylemin gece vakti gerçekleştirildiğinin belirtilmesine karşın, hüküm fıkrasında TCK 143. maddenin tatbik edilmeyerek gerekçe ile hüküm arasında çelişki yaratılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’un 326/son maddesi uyarınca sonuç ceza bakımından sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 04/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.