YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/1002
KARAR NO : 2020/6155
KARAR TARİHİ : 18.11.2020

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile TCK’nın 89/4, 22/3, 62/1, 53/1. maddeleri uyarınca mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Taksirle yaralama suçundan sanık hakkında yapılan yargılama sonucunda, Türk Ceza Kanununun 89/4, 22/3, 62/1.maddeleri gereğince 7 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/5. maddesi gereğince sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına, aynı maddenin 8. fıkrası uyarınca 5 yıllık denetim süresine tâbi tutulmasına dair Kartal 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.05.2010 tarihli ve 2009/1053 esas, 2010/329 sayılı kararının 23.06.2010 tarihinde kesinleşmesini müteakip sanığın denetim süresi içerisinde 03.02.2013 tarihinde basit yaralama suçunu işlediği ve bu suçtan sanığın mahkumiyetine karar verildiği, hükmün 16.06.2015 tarihinde kesinleştiği ve ihbar üzerine dosya yeniden ele alınarak önceki hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun 231/11. maddesi gereğince açıklanmasına dair İstanbul Anadolu 27. Asliye Ceza Mahkemenin 07.04.2016 tarihli ve 2015/492 esas, 2016/222 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Ticari taksi şoförü olan sanığın gece saat 01:30 sıralarında, D-100 Kuzey Yolu istikametinden, ters yönden Maltepe istikametine doğru seyir halinde iken, karşı yönden gelen katılanların içinde bulunduğu otomobil ile kafa kafaya çarpıştığı ve otomobil içinde 3 kişinin basit tıbbi müdahale eli giderilebilir şekilde, bir kişinin ise kemik kırığı oluşacak şekilde yaralanmasına tam kusurlu olarak neden olduğu olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirli suçtan mahkum olan sanık hakkında TCK’nın 53. maddesinde yer alan hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasındaki hak yoksunluğuna ilişkin kısımların hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve Kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.11.2020 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.