YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/16035
KARAR NO : 2021/1117
KARAR TARİHİ : 14.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık …’in, müşteki Maksut’u kasten yaralama suçundan suçundan verilen mahkumiyet, sanık …’un, katılan …’i kasten yaralama suçundan verilen beraat ve hakaret suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık … ve katılan …’in yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2) Sanık …’in, müşteki Maksut’u kasten yaralama ve hakaret suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas olduğu kabul edilen Bayburt Sulh Ceza Mahkemesinin 19.11.2008 tarih ve 2008/322 Esas – 2008/478 Karar sayılı ilamı ile 5237 sayılı TCK’nin 179/3. maddesi uyarınca verilen 1 ay 20 gün hapis cezasının 10.03.2012 tarihinde yerine getirildiği ve bu tarihten itibaren TCK’nin 58/2-b maddesindeki 3 yıllık tekerrür süresi geçtikten sonra yargılamaya konu suçun işlenmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı ve sanığın adli sicil kaydına konu diğer ilamların da tekerrüre esas olmadığı gözetilmeksizin, mükerrir kabul edilerek sanık hakkında TCK’nin 58/3. maddesi gereğince TCK’nin 86/2, 125/1. maddelerindeki seçimlik cezalardan hapis cezası tercih edilerek, verilen hapis cezasının TCK’nin 58. maddesi gereğince mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 14.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.