YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/15991
KARAR NO : 2021/1115
KARAR TARİHİ : 14.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık …’ın, müşteki …’ı kasten yaralama suçundan kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 gün 2009/13-12 sayılı Kararı ve 5271 sayılı CMK’nin 231/12. maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın itirazı kabil kararlardan olup, temyizi mümkün bulunmadığından dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık …’in, müşteki …’ı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a) Müşteki hakkında, Bursa Adli Tıp Şubesi’nce düzenlenen 25.05.2016 tarihli raporda, ”yüzde sabit iz açısından olay tarihinden 6 (altı) ay sonra yapılacak muayenesi ile değerlendirilmesinin uygun olduğu” bildirildiği halde, bu hususta kati rapor aldırılmadığı anlaşılmakla; tüm tedavi belgeleri ve raporları varsa grafileri ile birlikte mağdurun en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü’ne gönderilerek, yüzünde sabit iz bulunup bulunmadığına ilişkin raporunun alınarak neticesine göre sanığın hukuki durumunun tayini gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
b) Tarafsız tanığın bulunmadığı olayda, sanığın aşamalardaki istikrarlı savunmalarında, müştekinin sinkaflı sözlerle hakaret etmesi üzerine atılı suçu işlediğini iddia etmesi karşısında, sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesinde düzenlenen haksız tahrik hükmünün asgari oranda (1/4) uygulanıp uygulanmayacağının karar yerinde tartışmasız bırakılması,
c) Kısa süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 53/4. maddesi gereğince, TCK’nin 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK 326/son maddesi gereğince ceza miktarı açısından sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 14.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.