Yargıtay Kararı 3. Ceza Dairesi 2020/14836 E. 2021/986 K. 13.01.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 3. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/14836
KARAR NO : 2021/986
KARAR TARİHİ : 13.01.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanıklar hakkında katılan …’ya karşı TCK’nin 109. maddesi gereğince “kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” ve TCK’nin 262. maddesi gereğince “kamu görevinin usulsüz üstlenilmesi” suçlarından kamu davası açıldığı, yapılan yargılama sonucunda sanıklar hakkında “kamu görevinin usulsüz üstlenilmesi” suçundan beraat kararı verildiği, “kişiyi hürriyetinden yoksun kılma” suçu yönünden ise sanıkların eylemlerinin bu suçu değil “kasten yaralama” suçunu oluşturduğu kabul edilerek TCK’nin 86/1. maddesi gereğince cezalandırılmalarına karar verildiği, CMK’nin 253/3. maddesinin uygulanma koşullarının ortadan kalktığı ve yine sanıkların mahkumiyetine karar verilip temyiz incelemesine konu edilen “kasten yaralama” suçunun vasıf değiştirerek uzlaşmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince sanıklar ve katılan arasında uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıkların temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 13.01.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.