YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1786
KARAR NO : 2021/1669
KARAR TARİHİ : 24.02.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 4. Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 17.09.2018 tarih ve 2017/212 E- 2018/335 K. sayılı kararın davacı veklili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin kabulüne dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 21.02.2020 tarih ve 2018/2056 E- 2020/255 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkilinin dondurma sektöründe “PANDA” ibareli markayla tanınmış olduğunu, davalının “ETİ ÇİKOLATA STİCKS+şekil” ibareli 2015/41203 sayılı markanın 30. sınıfta tescili için davalı kuruma başvurduğunu, bu başvuruya müvekkilince “STİX/ STİCKS” esas unsurlu 29,30,31 sınıfta tescilli markalarına dayanarak itirazda bulunduğunu, itirazın önce Markalar Dairesince nihayetinde de YİDK kararıyla reddedildiğini, davacının “stick/stix” ibaresi taşıyan tescilli markalarının tanınmış seri marka niteliğinde olduğunu, başvuru markası ile davacı markalarının 556 sy KHK 8/1 -b anlamında benzer olduğunu ve iltibas oluşacağını, marka başvurusunun kötüniyetli olduğunu ileri sürerek 2017-M-2375 sayılı YİDK kararının iptaline, 2015/41203 başvuru sayılı “eti çikolata sticks” ibareli marka başvurusunun hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı … vekili, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı vekili, müvekkil firmanıın “eti çikolata” ve “eti çikolata sticks” ibareli tescilli ve başvuru halinde markaları olduğunu, kötüniyeti bulunmadığını, markaların benzer olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, ve dosya kapsamına göre; davalı şirketin “eti çikolata sticks” ibareli başvurusu ile davacının “STICK/STİX” ibareli markaları arasında biçim, düzenleme ve tertip tarzı itibariyle görsel, sesçil ve anlamsal olarak ortalama tüketicileri iltibasa düşürecek derecede bir benzerlik bulunmadığı, 556 sayılı KHK’nın 8/1- b maddesi şartları oluşmadığı, tanınmışlığın ispatlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce; davacının başvurusundaki “sticks” ibaresinin İngilizcede çubuklar manasına geldiği ve başvurunun asıl unsurunu da bu ibarenin oluşturduğu, başvurudaki “eti” ibaresinin davacı şirketin çatı markası olduğu, başvurudaki “çikolata” ibaresinin ise tanımlayıcı unsur durumunda olması nedeniyle taraf markalarının birbirlerinin farklı versiyonları, alternatifleri veya bir serinin devamı olarak nitelendirilmesinin mümkün olduğu, genel izlenim yönünden markaların benzer olduğu,556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi anlamında iltibas tehlikesinin olduğu, davaya konu başvurunun 30. sınıftaki çikolatalar, çikolatalı ürünler, çikolata veya şekerle kaplanmış ürünler mallarını kapsadığı, özellikle itiraza mesnet 2014/59228 sayılı “Panda Stick”, 2014/59212 sayılı “Panda Stix”, 2005/16214 sayılı “Stix” ibareli markanın 30. sınıftaki emtiaları kapsadığı ve taraf markaları arasında emtia ve sınıf benzerliğinin bulunduğu gerekçesiyle davacı vekilinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b-2 maddesi gereğince kabulü ile, yerel mahkeme kararının kaldırılmasına, davanın kabulüne, TPMK YİDK’in 10/04/2017 tarihli ve 2017-M-2375 sayılı kararının iptaline, 2015/41203 başvuru sayılı “eti çikolata sticks” ibareli markanın hükümsüzlüğüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
İlk Derece Mahkemesince verilen karara yönelik olarak yapılan istinaf başvurusu üzerine HMK’nın 355 vd. maddeleri kapsamında yöntemince yapılan inceleme sonucunda Bölge Adliye Mahkemesince esastan verilen nihai kararda, dosya kapsamına göre saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kurallarına aykırı bir yön olmadığı gibi HMK’nın 369/1. ve 371. maddelerinin uygulanmasını gerektirici nedenlerin de bulunmamasına göre usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 24.02.2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.