YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4060
KARAR NO : 2020/5116
KARAR TARİHİ : 19.11.2020

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun cinsel istismarı, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma
HÜKÜM : Mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Mağdurenin okuldan çıkış saati ve eylemin gerçekleşme anı itibarıyla sanığın olay yerinde olmadığına dair tanık beyanları, teşhis tutanağının fotoğraf üzerinden tek bir şahıs gösterilmek suretiyle usule aykırı tanzim edilmesi, mağdure …’ya ait külot üzerinde yapılan inceleme sonucunda tespit edilen vücut sıvılarının genel itibarıyla mağdureye ve pijamasının üstündeki bir adet lekenin ise sanık dışında başka bir erkeğe ait olduğununun 13.10.2016 tarihli Jandarma Kriminal Daire Başkanlığı uzmanlık raporunda belirtilmesi, sanıktan temin edilen ayakkabı ile olay yerinde tespit edilen izlerin ait olduğu ayakkabının yörede yaşayanlarının çoğunluğunun giydiği ayakkabılardan olup, karakteristik özelliğinin bulunmaması, savunma ve tüm dosya içeriği nazara alındığında, sanığın üzerine atılı suçları işlediğine dair cezalandırılmasına yeter, her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı gözetilerek beraati yerine yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan Bakanlık vekilinin temyiz itirazlarının reddiyle sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bozma sebebine göre sanığın TAHLİYESİNE, başka suçtan tutuklu veya hükümlü bulunmadığı takdirde derhal salıverilmesinin temini hususunda en seri vasıtayla mahalline bilgi verilmesi için ilgili yerlere yazı yazılmasına, 19.11.2020 tarihinde üye …’in karşı oyu ve oy çokluğuyla karar verildi.

KARŞI OY

Mağdurenin istikrarlı beyanı, olayın intikal şekli ve hemen olay akabinde intikal etmiş olması, mağdurenin 2 gün önce sanığın evine gidip kuzularını sevmesi, olaydan bir gün öncede başka çocuklarla kavga eden mağdureyi sanığın bu çocukların elinden kurtarması olay günüde mağdure ile karşılaşan sanığın çocuklarla tekrar kavga etmesi halinde kaçıp saklanacağı yer göstereceğini beyan ederek mağdureyi olayın gerçekleştiği harabe binaya götürmesi ve olay yerinden alınan ayakkabı izleri ile sanıktan alınan ve sanığın giydiği ayakkabı izlerinin aynı olması, mağdurenin iftira atmasını gerektirecek husumetinde bulunmaması nazara alındığında ilk derece mahkeme kararının onanması gerektiğinden sayın çoğunluğun beraatine karar verilmesi yönündeki düşüncesine iştirak etmiyorum.