YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/8240
KARAR NO : 2020/19281
KARAR TARİHİ : 21.12.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar vekillerince istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili; müvekkilinin davalı şirketin …’da bulunan şantiyesinde 04.04.2006 – 15.05.2013 tarihleri arasında usta sıvacı olarak çalıştığını, anılan tarih aralığında şantiye işlerinin bitimi nedeni ile müvekkilinin kısa sürelerle ücretsiz izinli olarak yurda gönderildiğini ancak davalının kendisini çağırmasını beklediğinden çalışmasının kesintisiz şekilde devam ettiğini, davacının en son aylık net ücretinin 1.400 USD olduğunu, üç öğün yemek ile yatacak yerin davalı işveren tarafından karşılandığını, iş akdinin davalı işveren tarafından işin sona ermesi gerekçe gösterilerek haksız ve bildirimsiz şekilde feshedildiğini, işçilik alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek, kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, hafta tatili, yıllık izin ve ulusal bayram genel tatil ücreti alacaklarının davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı vekili; davanın öncelikle zamanaşımı nedeniyle reddine karar verilmesi gerektiğini, davacının 06.04.2006 – 20.12.2007, 21.12.2007 – 27.11.2008, 01.01.2009 – 31.03.2009, 12.07.2012 – 01.08.2012, 02.08.2012 – 29.05.2013 tarihleri arasında davalı şirkete ait işyerinde çalıştığını, 14.05.2013 – 29.05.2013 tarihleri arasında ücretsiz izne ayrıldığını, ancak izin dönüşü işbaşı yapmayarak iş akdini eylemli şekilde işyerini terk sureti ile kendisinin sonlandırdığını, bu nedenle kıdem ve ihbar tazminatı talep edemeyeceğini, davacının saat ücreti karşılığında çalıştığını ve en son saat ücretinin 3.69 USD olduğunu, fazla mesai, genel tatil ve hafta tatili ücretlerinin ödendiğini, yıllık izinlerini kullandığını, kullanmadığı dönemlere ait yıllık izin ücretlerinin de kendisine ödendiğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece verilen ilk karar davacı vekilinin temyizi üzerine Yargıtay 9. Hukuk Dairesi’nin 21/06/2019 tarihli 2016/4833 esas 2019/13838 karar sayılı ilamı bozulmuştur.
Bozma kararı sonrası mahkemece bozma ilamına uyularak davanın kısmen kabulüne hükmedilmiştir.
Temyiz:
Kararı taraflar vekilleri temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Mahkemece verilen ilk karar, Dairemizce; aylık temel ücret yönünden bozulmuş ve kabulüne karar verilen alacaklar (kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ücreti) için hesap yapılması gerektiği açıkça belirtilmiş olup, ilk kararda reddine karar verilen fazla mesai alacağı yönünden bozma yapılmayarak bu husus davalı lehine usuli kazanılmış hak doğurmuştur. Usuli kazanılmış hak ihlal edilerek bozma sonrası kararda fazla mesai alacağına hükmedilmesi hatalıdır.
3-Taraflar arasındaki uyuşmazlık, işçinin kullandırılmayan izin sürelerine ait ücretlere hak kazanıp kazanmadığı noktasında toplanmaktadır.
Mahkemece yıllık izin alacağı yönünden verilen ilk karar “…izin ödemesi adı altında bordroda yer alan tahakkukların işçinin farklı şantiyelerdeki çalışmalarının iş bitimi sebebiyle sona erdiği dönemlere rastlayıp rastlamadığı araştırılmamıştır. Bordroda yer alan ödemelerin işçinin banka hesabına yapıldığı savunulmuş olmakla bu yönde gerekirse ilgili banka kayıtları getirtilmeli ve iş bitimi sebebiyle çıkışların verildiği dönemde yapılan ödemelerin karşılığı olan izin günleri ile izinlerin kullandırıldığını gösteren imzalı izin defteri veya eşdeğer bir belge ile desteklenen izin tahakkukları hesaplamadan düşülmelidir…” gerekçesiyle bozulmuş olup, mahkemece bozma ilamına uyulmasına karşın çıkış dönemlerine rastlamayan izin ödemelerinin de yapılan hesaptan tenzil edilerek karar verilmesi bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgililere iadesine, 21/12/2020 gününde oybirliğiyle karar verildi.