YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1217
KARAR NO : 2021/4916
KARAR TARİHİ : 23.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü;
1)Sanık … hakkında müştekiler Leyla ve …’e karşı tehdit ve hakaret eylemleri nedeniyle kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 125/1. maddesi uyarınca hakaret eylemi nedeniyle kurulan hükümde, hakaretin alenen işlenmesi nedeniyle sanığın cezasından artırım yapılırken uygulanan kanun maddesi olan TCK’nin 125/4. maddesinin gösterilmemesi, mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58. maddesi uygulanırken tekerrüre esas alınan ilamın kararda gösterilmemesi,
b)5237 sayılı TCK’nin 58/6 maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra TCK’nin 58/7. maddesi gereği denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkralarının tekerrür uygulanmasına ilişkin kısımlarının çıkartılarak yerine “Reyhanlı Sulh Ceza Mahkemesinin 06/11/2012 tarih, 2012/29 Esas ve 2012/436 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2)Sanık … hakkında müşteki …’e karşı 04.12.2014 tarihli kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde :
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)UYAP kayıtlarına göre, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2010 tarih, 2009/361 Esas ve 2010/58 Karar sayılı ilamı ile Reyhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2011 tarih, 2009/105 Esas ve 2011/86 Karar sayılı ilamlarının sanığa ait olmadığı, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak bu ilamlar yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan Reyhanlı Sulh Ceza Mahkemesinin 06/11/2012 tarih, 2012/29 Esas ve 2012/436 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan tayin edilen “5 ay hapis cezası”nın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
b)5237 sayılı TCK’nin 58/6 maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra TCK’nin 58/7. maddesi gereği denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, hüküm fıkrasının tekerrür uygulanmasına ilişkin kısmının çıkartılarak yerine “Reyhanlı Sulh Ceza Mahkemesinin 06/11/2012 tarih, 2012/29 Esas ve 2012/436 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan verilen 5 ay hapis cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınmasına, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
3)Sanık … hakkında müşteki …’e karşı 31.12.2014 tarihli kasten yaralama eylemi nedeniyle kurulan hükme yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
a)… Devlet Hastanesinin 08.10.2015 tarihli raporuna göre; sanığın kasten yaralama eylemi neticesinde müştekinin hayati tehlike geçirdiğinin anlaşılması karşısında sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nin 87/1-d maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
b)Sanığın, müştekiyi 5237 sayılı TCK’nin 6/1-f maddesi uyarınca silahtan sayılan sopa ile yaraladığının, müşteki beyanı ve sanığın ikrarı ile sabit olması ayrıca mahkemece de bu hususun kabul edilmesine rağmen sanık hakkında kurulan hükümde 5237 sayılı TCK’nin 86/3-e maddesinin uygulanmaması suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
c)Sanığın yaralama eyleminin, müştekinin yaşamını tehlikeye sokan bir duruma ve vücudunda kemik kırılmasına neden olması karşısında; 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesine göre temel hapis cezasının, aynı olayda iki nitelikli halin (TCK 87/1-d ve 87/3 maddelerinin) birleşmesi nedeniyle TCK’nin 3. maddesi uyarınca orantılılık ilkesi dikkate alınarak sonuç cezaya etkili olacak şekilde alt sınırdan uzaklaşılarak tayin edilmesi gerekirken yazılı şekilde cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi,
d)UYAP kayıtlarına göre, sanık hakkında tekerrüre esas alınan Reyhanlı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2010 tarih, 2009/361 Esas ve 2010/58 Karar sayılı ilamı ile Reyhanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 11.05.2011 tarih, 2009/105 Esas ve 2011/86 Karar sayılı ilamlarının sanığa ait olmadığı, bu nedenle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak bu ilamlar yerine sanığın adli sicil kaydında yer alan Reyhanlı Sulh Ceza Mahkemesinin 06/11/2012 tarih, 2012/29 Esas ve 2012/436 Karar sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan tayin edilen “5 ay hapis cezası”nın tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
e)5237 sayılı TCK’nin 58/6 maddesi uyarınca mükerrir olan sanık hakkında cezanın infazından sonra TCK’nin 58/7. maddesi gereği denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 23.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.