YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22803
KARAR NO : 2021/1437
KARAR TARİHİ : 02.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkûmiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında tekerrrüre esas alınan İzmir 14. Sulh Ceza Mahkemesinin 14.11.2012 tarihli 2012/1256-1403 sayılı mahkumiyet kararının birden fazla mahkumiyet hükmü içerdiği, sanık hakkında basit yaralama suçundan 1000 TL doğrudan kesin nitelikte adli para cezası verildiği, bu cezanın 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 305/1-son. maddesi uyarınca tekerrüre esas alınamayacağı; diğer mahkumiyet hükmünün ise TCK’nın 106/1-1.cümlesi uyarınca verilen hapisten çevrilme 1500 TL adli para cezası olduğu ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair kanunun 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesinin 1. Fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK’nın 106/1-1.cümlesinde tanımı yapılan tehdit suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı TCK’nın 7/2.maddesi uyarınca “Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur” hükmü de gözetilerek 6763 sayılı kanunun 35. maddesi ile değişik CMK’nın 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK’nın 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek bozma nedeni yapılmamıştır.

Bozma sonrarı yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.