Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/5177 E. 2021/4863 K. 23.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5177
KARAR NO : 2021/4863
KARAR TARİHİ : 23.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması, 6136 sayılı Kanun’a aykırılık
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık … hakkında genel güvenliğin kasten tehlikeye sokulması ve 6136 sayılı kanuna aykırılık suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında verilen hapis cezaları yönünden kasti suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık … müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2) Sanıklar hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümlere yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
a) Dosya kapsamına göre, sanık … ile mağdur arasında, …’den kaynaklanan husumet yaşandığı, olay gecesi mağdurun tanık …’la birlikte oturduğu sırada, …’in sanık …’ın kullandığı araçla gelip yakın bir yerde durduğu, araçtan inerek mağdura doğru yanaştığı, akabinde bir el ateş etmek suretiyle sağ meme altından bir isabet sağladığı mağduru, karaciğer harabiyetiyle hayati tehlikeye neden olacak şekilde yaraladığı, ardından geldiği araçla kaçtığı olayda, suçta kullanılan aletin öldürmeye elverişliliği, hedef alınan vücut bölgesi, darbenin şiddeti ve yaranın niteliği dikkate alındığında, eylemine bağlı olarak ortaya çıkan kastının öldürmeye yönelik olduğu anlaşılan sanık …’in meydana gelen zarar ve tehlikenin ağırlığı birlikte değerlendirilerek ”öldürmeye teşebbüs” suçundan ”fail”, sanık …’ın da “yardım eden” sıfatıyla makul bir ceza ile cezalandırılmaları yerine, suçun niteliğinde yanılgıya düşülerek, yazılı biçimde ”kasten yaralama” suçundan ayrı ayrı cezalandırılmalarına karar verilmesi,
b) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas-2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar müdafiilerinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebeplerden 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış hakkının dikkate alınmasına, 23.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.