YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4496
KARAR NO : 2021/4861
KARAR TARİHİ : 23.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralamaya teşebbüs
HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
O yer Cumhuriyet savcısının 16.03.2016 tarihli dilekçesinin içeriğine göre vaki temyiz isteminin, sanık …’in, mağdur …’ya karşı silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan beraatine dair hükme hasredildiği kabul edilerek yapılan incelemede:
Sanığın yargılama konusu eylemleri, 5237 sayılı TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında yer alan “Basit Kasten Yaralama” suçuna ilişkin ise de, sanık hakkında … Cumhuriyet Başsavcılığınca hazırlanan 2016/6560 numaralı iddianame ile TCK’nin 125/1-4. maddeleri gereğince cezalandırılması istemiyle dava açıldığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nin 251/8. maddesinin “Basit yargılama usulü, bu kapsama giren bir suçun, kapsama girmeyen başka bir suçla birlikte işlenmiş olması hâlinde uygulanmaz.” şeklindeki hükmü karşısında, sanık hakkında basit yargılama usulü uygulanamayacağından; tebliğnamenin bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.
Oluşa, mağdurun soruşturma aşamasındaki beyanına, CD izleme tutanağına ve dosya içeriğine göre, sanık ile mağdur arasında çıkan tartışma esnasında sanığın elindeki kürek ile mağdura saldırmak istediği ancak tanık … tarafından vurmasının engellendiği iddiasıyla sanık hakkında silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan cezalandırılması istemiyle açılan kamu davasında; ceza yargılamasının amacı olan maddi gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek biçimde açıklığa kavuşturulması amacıyla, soruşturma aşamasında beyanına başvurulan … isimli kişi tanık olarak dinlenerek, toplanan tüm deliller bir arada değerlendirilerek, sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdiri gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesi ile değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.