YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2127
KARAR NO : 2021/5109
KARAR TARİHİ : 24.03.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Nitelikli Kasten Öldürme
HÜKÜMLER :1) İlk derece mahkemesi yönünden;
Sanık hakkında; nitelikli kasten öldürme suçundan, 5237 sayılı TCK’nin 82/1-d,e, 53, 58, 63. maddeleri uyarınca ağırlaştırılmış müebbet hapis cezası ile mahkumiyete dair; Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 28/05/2019 gün ve 2018/791 Esas, 2019/347 Karar sayılı kararı,
2) Bölge adliye mahkemesi yönünden;
Sanık hakkında; kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık ve müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 280/1-a maddesi gereği esastan reddine dair, Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15/11/2019 gün ve 2019/1680 Esas, 2019/1566 Karar sayılı kararı.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 15/11/2019 gün ve 2019/1680 Esas, 2019/1566 Karar sayılı kararına karşı, sanık ve müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291/1. maddesinde belirtilen kanuni süre içinde temyiz isteminde bulunulduğu anlaşılmakla;
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanığın temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 10.10.2019 tarih ve 2019/9.MD-355 Esas – 2019/596 Karar sayılı kararında açıklandığı üzere, sanığın yokluğunda verilen ve 25/11/2019 tarihinde usulüne uygun şekilde kendisine tebliğ edilen karara karşı, 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde öngörülen süre içerisinde 27.11.2019 tarihli temyiz sebebi içermeyen dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu ancak, 5271 sayılı CMK’nin 295/1. maddesinde öngörülen 7 günlük kanuni süre içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesini sunmadığı anlaşılmakla, 5271 sayılı CMK’nin 294/1 ve 295/1. maddeleri gereğince süresi içerisinde temyiz nedenlerini içeren gerekçeli temyiz dilekçesinin verilmemesi nedeniyle sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı CMK’nin 298/1. maddesi gereği REDDİNE,
2) Sanık hakkında kurulan hükme yönelik sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan cezanın 5 yıl hapis cezasının üzerinde olması nedeniyle temyize tabi olduğunun tespiti ile yapılan incelemede;
Sanık hakkında kasti suçtan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin, 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren, 08.10.2015 tarihli, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinde yer alan bazı ibarelerin iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10. maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesinin 3. fıkrasının 1. cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin, 15/11/2019 gün ve 2019/1680 Esas, 2019/1566 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine” dair kararında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin, eksik kovuşturmaya, sübuta ve haksız tahrik hükümlerinin uygulanması gerektiğine yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, istem gibi TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Elazığ 1. Ağır Ceza Mahkemesine, kararın bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.