Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2021/742 E. 2021/1279 K. 15.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/742
KARAR NO : 2021/1279
KARAR TARİHİ : 15.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanıklar Paata ve Cengiz hakkında …’e yönelik, sanık … hakkında…’e yönelik kasten yaralama suçundan 5271 sayılı CMK’nin 231/5 maddesi gereğince verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararlara yönelik itiraz merciine başvuruda bulunulduğu, merciince itirazların incelendiği anlaşılmakla bu hükümler inceleme dışı bırakılmıştır.
1)Sanık … hakkında Sezgin, … ve…’e yönelik yaralama eylemlerinden kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye göre o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddiyle hükümlerin isteme uygun olarak ONANMASINA
2)Sanık … hakkında…i yaralama eyleminden mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık ile o yer Cumhuriyet savcısının temyiz isteminin reddiyle hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA,
3)… ve… hakkında…i yaralama eylemlerinden verilen düşme ve beraat kararlarına yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;
Sanık … hakkında…i yaralama eyleminden TCK’nin 86/2 maddesi gereğince kesin para cezasına dair mahkumiyet kararı verilmiş ise de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 10.03.2009 tarih ve 2009/2-43 Esas – 2009/56 sayılı kararında belirtildiği üzere; kesin nitelikteki hükümlerin suç vasfına yönelik aleyhe temyiz yasa yoluna başvurulması halinde temyiz incelemesine konu olabilecekleri kabul edildiğinden, o yer Cumhuriyet savcısının hükmü suç vasfına ilişkin aleyhe temyiz ettiği anlaşılmakla, işin esasına girilerek yapılan incelemede;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanıklar … ve…’in aynı eylemden mahkum olan diğer sanık … ile birlikte mağdur …’i silahtan sayılan aletlerle sabit iz meydana gelecek şekilde yaraladıklarına dair iddia ve kabul, anlatımlar ile uyumlu doktor raporları karışısında; sanıklar … ve…’in diğer sanık … ile birlikte fiil üzerinde hakimiyet kurup, fikir ve eylem birliği içinde mağduru…i iştirak halinde silahtan sayılan aletlerle yaraladıkları, haklarında sabit ize neden olacak şekilde kasten yaralama suçundan mahkumiyet hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde eylemlerinin TCK’nin 86/2. maddesi kapsamında kaldığının kabulü ile düşme ve beraat kararı verilmesi
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33.maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA,
4)Sanıklar … ve …hakkında …i yaralama eyleminden kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Sanıkların eylemi sonucu mağdur …’in hayati tehlike ve kemik kırığı meydana gelecek şekilde yaralanması nedeniyle; sanıkların en ağır cezayı gerektiren sonuçtan dolayı bir defa cezalandırılması gerekmekte olup, 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinin uygulamasından sonra TCK’nin 86/3-e, 87/1-d. ve 87/1-son. maddelerinin uygulanması ile yetinilmesi ve bu hususun temel cezanın belirlenmesi sırasında gözetilmesi gerekirken, uygulama yeri bulunmayan TCK’nin 87/3. maddesi ile artırım yapılmak suretiyle sanıklar fazla cezaya hükmolunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının temyiz talebi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebepten 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme uygun olarak BOZULMASINA, 15.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.