YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/5701
KARAR NO : 2021/5136
KARAR TARİHİ : 25.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Silahla kasten yaralamaya teşebbüs, silahla tehdit, silahla kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat, ceza verilmesine yer olmadığına

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Müşteki sanığın 30.11.2015 tarihinde talimatla alınan savunmasında, sanıklar hakkında şikayetçi olduğunu ve davaya katılmak istediğini belirtmesine rağmen, müşteki sanığın katılma talebi hususunda bir karar verilmemiş ise de, kanun yolu başvurusundan davaya katılma iradesinin açıkça anlaşılması karşısında, CMK’nin 260/1. ve 237/2. maddesi uyarınca, müştekinin kamu davasına katılan, müşteki vekilinin ise katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
1)Sanık … hakkında katılan sanığa yönelik silahla kasten yaralamaya teşebbüs suçundan, sanık … hakkında katılana yönelik silahla tehdit suçundan verilen beraat kararları ile sanık … hakkında katılana yönelik silahla tehdit suçundan verilen ceza verilmesine yer olmadığına dair karara karşı temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin ONANMASINA,
2)Katılan sanık … hakkında mağdur sanık …’a karşı silahla kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık hakkında kasti suçlardan hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak uygulanmasına karar verilen hak yoksunlukları yönünden, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş olması ve hükümden sonra, 15/04/2020 tarihinde yürürlüğe giren 7242 sayılı Kanun’un 10.maddesi ile 5237 sayılı TCK’nin 53.maddesinin 3.fıkrasının 1.cümlesine “ertelenen veya” ibaresinden sonra gelmek üzere eklenen “denetimli serbestlik tedbiri uygulanarak cezası infaz edilen” ibarelerinin infaz aşamasında dikkate alınabileceği anlaşıldığından bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan sanık müdafilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA, 25.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.