YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2715
KARAR NO : 2021/6103
KARAR TARİHİ : 06.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, silahla tehdit, 6136 sayılı Kanun’a muhalefet
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibareler iptal edilmiş ise de; bu husus infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden,
2) Sanık hakkında katılana karşı kasten yaralama suçundan hüküm kurulurken, ilk haksız hareketin kimden kaynaklandığının belirlenememesi nedeniyle, haksız tahrik indiriminin TCK’nin 29. maddesi gereğince asgari orandan yapılması gerektiği gözetilmeden, 1/2 oranında indirim uygulanmak suretiyle eksik cezaya hükmedilmesi aleyhe temyiz olmadığından, bu hususlar bozma nedeni yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
TCK’nin 53/3. maddesi gereğince sanığın kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yukarıda sayılan hak yoksuluklarının ve TCK’nin 53/1-c fıkrasında sayılan hak yoksunluklarının uygulanmamasına, 5237 sayılı Kanun’un 53/1. maddesi gereğince hükmolunan güvenlik tedbirlerinin (hak yoksunluklarının) cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanmasına” şeklinde hüküm kurulmak suretiyle infazda tereddüt yaratacak şekilde ve yanlış uygulama ile 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi uyarınca hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olarak belli hakları kullanmaktan yoksun bırakma kararı verilirken, hak yoksunluklarının uygulanma süresinin kararda gösterilmemesi ve ikinci paragrafında yanlış gösterilmiş olması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu nedenlerden dolayı 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince, hükmün hak yoksunluklarına ilişkin fıkrasının “TCK’nin 53/1. maddesinin a, b, c ve d bentlerinde belirtilen hakları mahkûm olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar kullanmaktan yoksun bırakılmasına, TCK’nin 53/3. maddesi gereğince kendi altsoyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından hak yoksunluğunun uygulanmamasına” şeklinde değiştirilmesi suretiyle hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.