YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/2524
KARAR NO : 2021/1254
KARAR TARİHİ : 17.03.2021

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi

Davacı … tarafından, davalı … aleyhine 27/03/2017 gününde verilen dilekçe ile maddi ve manevi tazminat istenmesi üzerine mahkemece yapılan yargılama sonunda; davanın reddine dair verilen 23/02/2018 günlü karara karşı davacı vekilinin istinaf başvurusu üzerine yapılan incelemede; istinaf başvurusunun esastan reddine dair verilen 30/05/2019 günlü kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından süresi içinde duruşmalı temyiz edilmekle, duruşma istemi miktar itibariyle reddedilerek dosya içerisindeki kağıtlar incelenerek gereği görüşüldü.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu’nun 362-1/a maddesinde öngörülen kesinlik sınırı, 6763 sayılı Kanun’un 44. maddesiyle HMK’ya eklenen Ek-Madde 1’de öngörülen yeniden değerleme oranı dikkate alındığında 2019 yılı için 58.800,00 TL’dir.
HMK 362/1-a ve 362/2. maddeleri gereğince temyiz edenin sıfatına göre hükmedilen ya da mahkemece kabul edilmeyen bölümünün miktar veya değeri 58.800,00 TL yi geçmeyen davalara ilişkin Bölge Adliye Mahkeme kararlarının temyizi kabil değildir. Kesin olan kararların temyizinin istenilmesi halinde Bölge Adliye Mahkemesi Hukuk Dairesi tarafından bu konuda temyiz dilekçesinin reddine karar verilebileceği gibi, verilmemiş olması halinde Yargıtayca da temyiz isteminin reddine karar verilebilecektir.
Somut olayda, davacı fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 1.000,00-TL maddi, 10.000,00-TL manevi olmak üzere toplam 11.000,00-TL tazminat isteminde bulunmuş, ilk derece mahkemesince istemin reddine hükmedilmiş, davacının istinaf başvurusu Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddedilmiş, bu karara karşı da davacı vekili temyiz yoluna başvurmuştur. Davacı … aleyhine hükmedilen ve temyize konu edilen miktar yukarıda belirtilen temyiz kesinlik sınırının altında kalmaktadır. O halde davacının reddedilen maddi ve manevi tazminat talepleri yönünden Bölge Adliye Mahkemesi kararının temyiz kabiliyeti olmayıp, davacının temyiz dilekçesinin HMK’nun 362/1-a maddesi gereğince reddine karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ : Yukarıda açıklanan nedenle davacının temyiz dilekçesinin HMK 362/1/a maddesi gereğince REDDİNE, HMK 302/5 ve 373. maddeleri uyarınca dosyanın ilk derece mahkemesine, kararın bir örneğinin de bölge adliye mahkemesi hukuk dairesine GÖNDERİLMESİNE ve peşin alınan harcın istek halinde geri verilmesine 17/3/2021 gününde kesin olarak oy birliğiyle karar verildi.