YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/904
KARAR NO : 2021/3766
KARAR TARİHİ : 30.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik
HÜKÜM : Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik ve özel belgede sahtecilik suçlarından; TCK’nın 204/1, 62. maddeleri ile 207/1, 43/1, 62. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet, CMK’nın 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması,
Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan; TCK’nın 157/1, 62, 52, 51. maddeleri gereğince mahkumiyet

Dolandırıcılık, özel belgede sahtecilik ve resmi belgede sahtecilik suçlarından sanığın mahkumiyetine ilişkin hükümler sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;
Sanığın, 26/10/2015 tarihli dilekçesiyle, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünü tebliğ almadığı, yapılan tebliğin usulsüz olduğundan bahisle eski hale getirme talebiyle birlikte temyiz başvurusunda bulunduğundan, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken CMUK’un 311. maddesi hükmüne göre eski hale getirme talebi ile birlikte temyiz isteminde bulunulmuş olması halinde bu talebi inceleme merciinin Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğu gözetilerek yapılan incelemede;
1-Sanık hakkında özel belgede sahtecilik ve resmi belgede sahtecilik suçlarından verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
5271 sayılı CMK’nun 231. maddesine göre verilen ve davayı sonuçlandırıcı nitelikte olmayan “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” ilişkin karara karşı aynı kanunun 231/12. maddesine göre itiraz yolu açık olup temyiz olanağı bulunmadığından, 5271 sayılı CMUK’nun 264. maddesi uyarınca kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolunda merciin belirlenmesinde yanılma, başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından, sanığın temyiz dilekçesinin itiraz dilekçesi olarak kabulü ile görevli ve yetkili ilk derece mahkemesince itiraz konusunda inceleme yapılması için, dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2-Sanık hakkında dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Müştekinin kimlik bilgilerinin kullanılarak, telefon hatları alınması şeklinde gerçekleşen olayda; sahte kimliğin nüfus müdürlüğünün maddi varlıklarından olması nedeniyle eylemlerin suç tarihinde yürürlükte bulunan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 158/1-d maddesinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık ve özel hüküm niteliğinde bulunan 5809 sayılı Kanun’un 56/2. maddesi delaletiyle 63/10. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdiri ile değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın eski hale getirme ve temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca sair hususlar incelenmeksizin BOZULMASINA, CMK’nın 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 30/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.