Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2017/17951 E. 2020/13763 K. 28.10.2020 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2017/17951
KARAR NO : 2020/13763
KARAR TARİHİ : 28.10.2020

MAHKEMESİ :İş Mahkemesi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

Y A R G I T A Y K A R A R I

Davacı isteminin özeti:
Davacı, davalı işveren nezdinde 27.10.2010-13.11.2013 tarihleri arasında Bursa-İstanbul …Havaalanı güzergahında otobüs şoförü olarak ve bir tam gün çalışıp bir gün dinlenme şeklinde görev yaptığını, fazla mesai ücretleri ile ulusal bayram genel tatil günleri çalışmalarının ücretlerinin ödenmediğini ileri sürerek; söz konusu alacaklarına hükmedilmesini istemiştir.
Davalı cevabının özeti:
Davalı, süresi içerisinde cevap dilekçesi sunmamış ancak yargılama esnasındaki beyanları ile davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkeme kararının özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Karar süresi içinde davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışındaki temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2-Davacının ulusal bayram ve genel tatil ücreti alacaklarının belirlenmesi noktasında uyuşmazlık bulunmaktadır.
Somut olayda; dosya kapsamına göre davacının 24 saat çalışma ve 24 saat dinlenme usulünde çalışmasını sürdürdüğü ve bu çalışma sisteminde ulusal bayram ve genel tatil günlerinin yarısında çalışıldığının kabulünün daha isabetli bulunduğu anlaşıldığından, hükme dayanak alınan rapordaki ‘çalışılan mı, yoksa dinlenilen güne mi denk geldiğinin belirlenemeyeceği’ gerekçesiyle dini bayramlarda iki gün, diğer ulusal bayram ve genel tatil günlerinin ise tamamında çalıştığı kabul edilerek yapılan hesaplama yerinde bulunmamakta olup, hatalı değerlendirmeye dayalı karar bozmayı gerektirmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın yukarıda yazılı sebeplerden BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 28.10.2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.