YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/32396
KARAR NO : 2020/17118
KARAR TARİHİ : 26.11.2020
MAHKEMESİ :İş Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : ALACAK
Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz talebinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:
Y A R G I T A Y K A R A R I
Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, davacının davalıya ait nakliye firmasında 14.12.2012 tarihinden, işten çıkarıldığı 31.03.2015 tarihine kadar müşteri temsilcisi olarak çalıştığını, en son ücretinin 1.200,00 TL olduğunu, maaşlarının ödenmediğini, davacının devamlı surette Bulgaristan’da davalı firmaya müşteri temin etmek ve iş bağlamak için uğraştığını, bu süreçte maaşlarının banka hesabına yattığının söylendiğini, fakat Türkiye’ye geldiğinde maaşlarının yatmadığını ayrıca sigorta çıkışının yapılarak işine son verildiğini öğrendiğini, iş yerinde davacının haftanın beş günü ve hafta sonu 08.00-18.00 saatleri arasında çalıştığını, fazla mesai, asgari geçim indirimi alacakları ile tüm dini ve milli bayramlarda çalışmasına rağmen bayram ve genel tatil ücret alacaklarının ödenmediğini ileri sürerek ücret, kıdem tazminatı, fazla mesai, asgari geçim indirimi alacağı, yıllık ücretli izin, bayram ve genel tatil ücret alacaklarının hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı Cevabının Özeti:
Davalı, davaya cevap vermemiştir.
Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
Temyiz:
Kararı davalı şirket temyiz etmiştir.
Gerekçe:
1- Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekili dava dilekçesinde, müvekkili işçinin son 26 ay hiç ücret almadığını iddia ederek alacak talebinde bulunmuş, Mahkemece talep kabul edilmiştir. Davalı, temyiz dilekçesine ekli banka dekontları ile davacıya hak ettiği ücretlerin ödendiğini savunmuştur. Ödeme belgesinin borcu sona erdiren özelliği nedeni ile yargılamanın her aşamasında sunulabileceği de dikkate alındığında temyiz dilekçesine ekli ödeme belgelerine ilişkin taraflardan ve gerekirse davacı asilden açıklama talep edilerek oluşacak sonuca göre ücret alacağı talebinin yeniden değerlendirilebilmesi için kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebepten dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgilisine iadesine, 26/11/2020 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.