YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/3552
KARAR NO : 2021/1300
KARAR TARİHİ : 16.02.2021
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Bursa 1. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.12.2018 tarih ve 2018/200-2018/1623 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesinin davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davacının dava dışı MDM Doğalgaz Enerji Sist. ve Isı Sist. Müh. Tes. Taah. İnş. Turz. Gıda İth. İhr. Tic. Ltd. Şti.’nin davalı …’ten olan alacağının 94.000,00 TL’lik kısmını 26.06.2012 tarihli temlikname ile temlik aldığını, davalının borcunu ödemediğini ileri sürerek 94.000,00 TL’nin dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davalının MDM Doğalgaz Enerji Tic. Ltd. Şti.’den borcu olmayıp aksine alacaklı olduğunu, olmayan bir alacağın temlik edilemeyeceğini belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece bozma ilamına uyularak yapılan yargılama ve tüm dosya kapsamına göre, davacı tarafın alacağının tam olarak ispat edilemediği kanaatine varılmakla, davalı tarafın bir dönem işletme defteri tuttuğu da nazara alındığında defterine işlediği faturaların aleyhine kabul edilmesinin, ödeme kayıtlarının ise ispatının istenmesinin doğru olmadığı, ispat külfetinin davalı tarafta olmadığı, öncelikle alacaklı tarafın alacağı ispat eden vasıtaları ortaya koyması gerektiği, davacının dayandığı dört faturadan birinin zaten davalı defterinde hiç kayıtlı olmadığı, 16.02.2012 tarih ve 302697 numaralı bu faturanın tutarının 14.415,25 TL olduğu, diğer üç fatura kayıtlı ise de davalının aksi kanıtlanmayan ödeme kayıtlarının mevcut olduğu, davalının ispat sorumlusu olmadığından ödeme kayıtlarını ispat etmesinin kendisinden beklenmeyeceği, bu itibarla bilirkişi raporundaki 10.618,25 TL’lik bakiyeye de itibar edilmediği, davalının elinde MDM Ltd. Şti’ne ait 75.000,00 TL tutarlı inkar edilmeyen üç çek bulunduğu, 14.415,25 TL’lik fatura içeriğindeki malın davalıya teslim edildiğinin hiç bir şekilde ispat edilmediği nazara alındığında zaten 89.415,25 TL lik kısım yönünden dava dışı MDM Ltd. Şti.’nin alacaklı olmadığının açık olduğu, kalan az bir kısım için ise davalının kısmen karşı tarafça da kabul gören ve sadece 94.000,00 TL’lik kısım yönünden uyuşmazlık görülen ödeme kayıtlarına itibar edilmemesi için bir sebep olmadığı, temel ispat külfetinin davalı tarafa yıkılmadığı müddetçe davacının davayı ispat edemediğinin kabul edilmesi gerektiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karara karşı davacı vekili temyiz kanun yoluna başvurmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 16.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.