YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4949
KARAR NO : 2021/3683
KARAR TARİHİ : 10.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Kasten yaralama, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Beraate, mahkumiyetlere dair

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan sanık … müdafii, sanık müdafii sıfatıyla temyiz isteminde bulunmuş olup, sanık … hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin mahkemece 26.01.2016 tarihli ek karar ile kesin nitelikte bulunduğu gerekçesi ile reddedildiği, bu ek karara yönelik sanık … müdafiinin ayrıca bir temyiz isteminin bulunmadığı, bu nedenle sanık … müdafiinin temyiz isteminin sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne hasren temyiz incelemesi kapsamında değerlendirildiği; ancak katılan sanık … vekilinin katılan sıfatıyla sanık … hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükümleri ile sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmünü temyiz ettiği, bu nedenle katılan … vekilinin temyiz istemi sebebiyle, sanık … hakkında mala zarar verme suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmünün de temyiz kapsamında değerlendirildiği; sanık … müdafiinin sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararına ayrıca itiraz dilekçesi sunmuş olması nedeniyle, bu itirazın mahallinde … 6. Ağır Ceza Mahkemesinin 04.02.2016 tarih ve 2016/106 D. İş sayılı kararı ile değerlendirilerek itirazın reddine karar verildiği belirlenerek yapılan incelemede;
1) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre katılan … vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Sanık … hakkında mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas sabıkası bulunduğu anlaşılan sanık … hakkında mala zarar verme suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmünün katılan … vekilinin aleyhe temyiz istemi bulunması nedeniyle kesin nitelikte olmadığı ve sanık hakkında verilen hükmün temyiz incelemesine tabi olduğu belirlenerek yapılan incelemede,
Tekerrüre esas sabıkası bulunması nedeniyle sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 58/3. maddesi gereğince TCK’nin 151/1. maddesinde belirtilen seçenek cezalardan zorunlu olarak hapis cezasına karar verildikten sonra, TCK’nin 58/6. maddesi uyarınca hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, adli para cezasına hükmedilmesi ve sonuç ceza adli para cezası olduğundan sanık hakkında TCK’nin 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, katılan … vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA,
3) Sanık … hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz talebinin incelenmesinde;
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
Adli sicil kaydında tekerrüre esas ilamı bulunan sanık hakkında, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 87/3, 29 ve 62/1. maddeleri gereğince hükmolunan hapis cezasının TCK’nin 58/6-7. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi gerekirken, TCK’nin 50/1-a ve 52. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK’nin 58. maddesindeki tekerrür hükümlerinin uygulanma imkanının ortadan kaldırılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … müdafii ile katılan … vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı BOZULMASINA, 10.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.