YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/28788
KARAR NO : 2021/1760
KARAR TARİHİ : 09.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını bozma
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Dosya kapsamından, sanıkların, yaş küçüklüğü nedeniyle ayrıca yargılanan suça sürüklenen çocuk Serkan PALABIYIKLILAR ile birlikte, 09/06/2015 tarihinde, gündüz saat 12.00 sıralarında, hurda topladıkları at arabasıyla müştekiye ait iş yerinin demir çitlerle çevrili bahçesine girerek, buradan tanesi yaklaşık 20 kg olan 10 adet krom malzemeyi at arabasına yükledikten sonra olay yerinden uzaklaştıkları, görevlilerce yapılan araştırmada görülmeleri üzerine, çaldıkları malzemelerin bulunduğu at arabasını bırakarak kaçtıklarının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, iş yeri dokunulmazlığını bozma suçundan verilen cezanın 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi uyarınca artırılması gerektiğinin gözetilmemesi ve olayda rızai bir iadeden söz edilmeyeceğinden, sanıklar hakkında aynı Kanun’un 168/1. maddesinin uygulanması suretiyle eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından; sanıklar hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerde TCK’nın 168/1. maddesi uyarınca etkin pişmanlığın soruşturma aşamasında gerçekleştiği kabul edildiğinde, aynı maddenin 2. fıkrasındaki indirim oranı olan 1/2 oranından fazla oranda indirim yapılması gerektiği gözetilmeden 1/2 oranında indirim yapılmak suretiyle fazla ceza tayin edilmiş ise de, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04/03/2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere, yukarıda eleştiri konusu yapılan ve sanıkların gerçekte alması gereken ceza miktarından daha az bir ceza almasına yol açan mahkeme uygulamasının sanıkların lehine olması nedeniyle, bu yanılgılı uygulamada yapılan hatadan ötürü ikinci kez atıfet sağlayacak şekilde bozma yapılmasının adalet ve hakkaniyete uygun olmayacağı anlaşıldığından bozma nedeni yapılmamış; TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1- Sanık … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Yapılan duruşmaya toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında kurulan hükümlere yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanığın adli sicil kaydında yer alan ve tekerrüre esas alınan Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/66 E., 2013/434 K. sayılı ilamında birden fazla suçtan verilmiş cezalar olduğu nazara alınarak, bu cezalardan en ağırının tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden, ilamın tamamının tekerrüre esas alınması suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları, bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın aynı Kanun’un 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; sanık hakkında Aydın 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/66 E., 2013/434 K. sayılı ilamındaki hırsızlık suçundan TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca verilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve infazdan sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun olan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.