Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/17751 E. 2021/5504 K. 16.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/17751
KARAR NO : 2021/5504
KARAR TARİHİ : 16.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın yokluğunda verilen hükmün, sanığa 18/01/2008 tarihinde tebliğinden sonra sanığın öğrenme üzerine verdiği 08/03/2016 tarihi eski hale getirme ve temyiz talepli dilekçesinin 5271 sayılı CMK’nın 42. maddesi uyarınca eski hale getirme isteğini inceleme yetkisi, bu taleple birlikte temyiz itirazı da yapılmış olduğundan Yargıtay ilgili ceza dairesine ait olup bu konuda mahkemece verilen 14.03.2016 tarihli ek kararların hukuki geçerlilikten yoksun olduğu belirlenerek ve ek karar kaldırılarak, sanığın yokluğunda verilen 27/11/2007 tarihli mahkumiyet hükmünün sanığın en son bildirdiği adreste mahalle muhtarına 18.01.2008 tarihinde tebliğ edildiği, ancak sanığın bu tarihte … E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka bir suçtan hükümlü olduğu bu nedenle, yapılan tebliğin geçersiz olduğunun anlaşılması karşısında; eski hale getirme isteminin kabulü ile yapılan tebliğ işleminin hukuken geçersiz ve 08/03/2016 tarihli temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
Adli sicil kaydına göre, … Asliye Ceza Mahkemesinin 08.02.2005 tarihli ve 2003/60 E., 2003/943 K. sayılı tekerrüre esas teşkil eden mahkumiyeti bulunan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış, TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hâkimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükmün ONANMASINA, 16.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.