YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/11591
KARAR NO : 2021/9000
KARAR TARİHİ : 11.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hakaret, kişilerin huzur ve sükununu bozma
HÜKÜMLER : Beraat, ceza verilmesine yer olmadığı, hükmün açıklanmasının geri bırakılması

KARAR

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre; katılan sıfatını alabilecek surette suçtan zarar gören ve CMK’nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyize hakkı bulunduğu belirlenen ve 24/02/2015 tarihli duruşmada sanıktan şikayetçi olduğunu belirten müştekiler … ve …’nın davaya katılmak isteyip istemedikleri sorulmamış ise de, temyiz dilekçesinin kapsamı karşısında, CMK’nın 237/2. maddesi uyarınca müştekiler … ve …’nın davaya katılan, avukatının da katılan vekili olarak kabulüne karar verilerek, ayrıca sanık … hakkında hakaret suçundan kurulan ceza verilmesine yer olmadığı hükmünün yalnızca katılan …’a yönelik eylemi nedeniyle verildiği belirlenerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1- Sanıklar … ve … hakkında hakaret suçundan verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarının niteliğine göre, kararlara karşı yalnızca itiraz yolu açık ve dolayısıyla yapılan başvurunun da bu doğrultuda itiraz mercii tarafından değerlendirildiği,
Anlaşıldığından, sanıklar … ve … müdafisinin tebliğnameye aykırı olarak, belirtilen bu suça ilişkin temyiz davası isteği hakkında bir KARAR VERMEYE YER OLMADIĞINA,
2- Sanık … hakkında katılan …’ya yönelik kişilerin huzur ve sükununu bozma suçundan kurulan hükmün temyizinde,
Eyleme ve yükletilen suça yönelik, katılan … vekilinin temyiz iddiaları yerinde görülmediğinden, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA,
3- Katılan …’a yönelik hakaret suçundan kurulan hükmün temyizinde ise;
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
Hakaret suçunun karşılıklı işlendiğinin kabul edilmesi karşısında, TCK’nın 129/3. maddesi gereğince “ceza verilmesine yer olmadığına” yerine “ceza vermekten vazgeçilmesine” şeklinde karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan … vekilinin temyiz iddiaları bu nedenle yerinde görüldüğünden hükmün BOZULMASINA, ancak; bu aykırılık, yeniden duruşma yapılmasına gerek olmaksızın düzeltilebilir nitelikte olduğundan 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesi uyarınca, kararın ilgili kısmının “sanık hakkında TCK’nın 129/3. maddesi gereğince ceza verilmesine yer olmadığına” biçiminde değiştirilmek suretiyle, tebliğnameye uygun olarak TEMYİZ DAVASININ ESASTAN REDDİYLE HÜKMÜN ONANMASINA, 11/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.