Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/21049 E. 2021/6327 K. 24.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/21049
KARAR NO : 2021/6327
KARAR TARİHİ : 24.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
Sanık hakkında, Gülhane Askeri Tııp Akademesi Komutanlığı tarafından düzenlenen 31.05.2013 tarihli Rapor Ön Bildirim Belgesi başlıklı raporda sanığın “Antisosyal kişilik bozukluğu” olduğunun ve “Askerliğe elverişli olmadığının” belirtilmesi karşısında sanığın 01.04.2013 tarihli eylemi yönünden; 5237 sayılı TCK’nın akıl hastalığını düzenleyen 32. maddesinde öngörülen kriterlere göre ”Sanığın suç tarihinde işlediği eylemin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama ve davranışlarını yönlendirme yeteneğinde tamamen ya da önemli derecede azalma olup olmadığı” araştırılıp, ”İşlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılama veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğinin önemli derecede azalıp-azalmadığı” hususunda yöntemince raporla saptanılıp, sonucuna göre hukuki durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kabule göre de;
1-Sanığın müştekiye ait elektrikli bisikleti, müştekinin ikamet etmekte olduğu sitenin bahçesinden çaldığı anlaşılmakla eylemin suç tarihine göre TCK’nun 142/1-b maddesi gereğince nitelikli hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, sanık hakkında TCK’nun 141/1. maddesi uyarınca uygulama yapılarak eksik ceza tayini,
2-T.C. Anayasa Mahkemesinin, 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının açısından karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle isteme uygun olarak BOZULMASINA, aleyhe temyiz bulunmadığından yeniden hüküm kurulurken 5320 sayılı Yasa’nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkının korunmasına, 24.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.