Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/31015 E. 2021/3487 K. 23.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31015
KARAR NO : 2021/3487
KARAR TARİHİ : 23.02.2021

Mala zarar verme suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2017 tarihli ve 2016/59 esas, 2017/601 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/10/2020 gün ve 20265-2019 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 27/10/2020 gün ve 2020/93114 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Mala zarar verme suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Sakarya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/05/2017 tarihli ve 2016/59 esas, 2017/601 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun, 5237 sayılı Kanun’un 168/1. maddesi gereğince etkin pişmanlık hükümlerine tabi olduğu, 02/12/2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile 5271 sayılı Kanun’un 253. maddesinin 3. fıkrasında “Soruşturulması ve kovuşturulması şikâyete bağlı olsa bile, etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar ile cinsel dokunulmazlığa karşı suçlarda, uzlaştırma yoluna gidilemez” şeklinde düzenlenen “…etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen suçlar…” kısmının madde metninden çıkarılarak, etkin pişmanlık hükümlerine tabi suçların da uzlaştırma kapsamına alındığı ve böylece sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçunun uzlaşma hükümlerine bağlı bulunması karşısında, 5271 sayılı Kanun’un 254. maddesine göre öncelikle dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Sanığın TCK’nın 151. maddesinde düzenlenen mala zarar verme suçu için mahkemenin 17/03/2017 tarihli ara kararıyla dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesine karar verildiği, 31/03/2017 tarihli uzlaştırma raporuna göre; müştekinin uzlaşmayı kabul etmemesi sebebiyle uzlaşmanın sağlanamadığının belirtilmesi üzerine mahkemenin yazılı şekilde mahkumiyet kararı verdiğinin anlaşılması nedeniyle (SAKARYA) 3. Asliye Ceza Mahkemesinden kesin olarak verilen 30/05/2017 tarihli ve 2016/59 Esas – 2017/601 Karar sayılı karara yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 23/02/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.