YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6347
KARAR NO : 2021/3361
KARAR TARİHİ : 23.02.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş,dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
Sanık hakkında tekerrüre esas alınan Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/422 Esas 2012/50 Karar sayılı ilamı ile 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasından dolayı sanığın mükerrir olduğu belirtilmiş ise de, sanığın adli sicil kaydına göre Ankara Batı 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/271 Esas 2011/603 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilmiş 21/05/2014 tarihinde kesinleşen 2 yıl 6 ay hapis cezasının daha ağır olması sebebiyle tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, ancak bu aykırılığın 1412 sayılı CMUK’nın 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün olduğundan, hüküm fıkrasından sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılarak “ Ankara Batı 2 Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/271 Esas 2011/603 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınmasına, ancak aleyhe temyiz bulunmaması nedeniyle 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesi uyarınca sanığın kazanılmış hakkı korunarak, 5275 sayılı Kanun’un 108/2. maddesi gereğince mükerrir olan sanık hakkında koşullu salıverme süresine eklenecek sürenin Ankara 15. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/422 Esas 2012/50 Karar sayılı ilamındaki ceza süresine göre belirlenmesine,” karar verilmek suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün istem gibi DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 23.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.