YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31673
KARAR NO : 2021/1753
KARAR TARİHİ : 09.02.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanık hakkında Bursa 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/01/2009 tarihli ve 2005/624 E., 2009/13 K. sayılı ilâmı ile hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 62. maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş olup, hükmün süresi içinde sanık tarafından temyiz edilmesi üzerine, Yargıtay 22. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonunda; 22/12/2015 gün ve 2015/17775 E., 2015/9421 K. sayılı ilâm ile sanık hakkındaki hırsızlık suçundan kurulan hükmün onanmasına yönelik Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 19/11/2020 gün, KD/2020/56459 sayılı karar düzeltme talebi üzerine CMK’nın 308. maddesi uyarınca itiraz hakkında karar verilmek üzere dosya dairemize gönderilmekle yapılan incelemede;
Sanığın, yaşı büyük sanıklar …, … ve suça sürüklenen çocuk … ile birlikte, 20/02/2005 tarihinde, gece saat 23.00 sıralarında, müştekinin iş yerinin muhkem durumdaki kapısının kilidini kırmak suretiyle gerçekleştirdiği eyleminin 765 sayılı TCK’nın 493/1, 522 ve 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143/1, 116/2-4, 119/1-c, 151/1. maddelerindeki suçlara uyduğunun anlaşılması karşısında, 5237 sayılı TCK’nın 7. ve 5252 sayılı Kanun’un 9. maddeleri uyarınca yapılan değerlendirmede, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 11/12/2012 tarih ve 2012/1247 E., ve 2012/1842 K. sayılı kararında da belirtildiği üzere; 5237 sayılı TCK’nın 143/1. maddesinde düzenlenen “suçların gece vakti işlenmesinin” suçların daha ağır ceza verilmesini gerektiren nitelikli hali olması nedeniyle aynı Kanun’un 66/3. maddesi uyarınca dava zamanaşımı sürelerinin hesabında dikkate alındığında, dava zamanaşımı bakımından, 765 sayılı TCK’nın 493/1. maddesindeki hırsızlık suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 102/3, 104/2 maddelerinde belirtilen 15 yıllık dava zamanaşımının, 5237 sayılı Kanun’un 66/1-d, 67/4. maddelerine göre belirlenen dava zamanaşımına göre lehe olduğu ancak, ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 22/11/2011 tarih ve 2011/4-203 E., 2011/238 K. sayılı kararında açıklandığı üzere, 5271 sayılı Kanun’da olağanüstü bir yasa yolu olarak düzenlenmiş bulunan Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazı üzerine yapılan incelemede, itirazın kabulü durumunda, mahkemece verilen ilk hükmün kesinleştiği 22/12/2015 tarihi ile itirazın kabul edildiği tarih arasında geçen süre dava zamanaşımının hesaplanmasında göz önünde bulundurulamayacağından, zamanaşımının dolmadığı belirlenerek yapılan incelemede;
Sanığın hüküm tarihinde aynı yargı çevresi içerisinde Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka bir suçtan hükümlü olduğunun UYAP kayıtlarından anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 22/01/2009 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma haklarının kısıtlanması nedeniyle hükmün bozulması yönündeki Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının KABULÜNE,
Yargıtay 22. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonunda; 22/12/2015 gün ve 2015/17775 E., 2015/9421 K. sayılı hükme ilişkin sanık … hakkındaki onama kararının KALDIRILMASINA karar verilerek yapılan incelemede;
Sanığın UYAP sisteminde yapılan sorgulamaya göre hüküm tarihinde, Bursa E Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumu’nda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında; duruşmadan bağışık tutulmak istediğine dair bir talebi olmadan ve bu hususta bir karar alınmadan, hükmün açıklandığı 22/01/2009 tarihli duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK’nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması
Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı BOZULMASINA, 09/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.