YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5904
KARAR NO : 2021/537
KARAR TARİHİ : 04.02.2021
Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik yapmak
Hüküm : Beraat
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanık hakkında tefecilik suçundan açılan kamu davasına CMK’nın 237. maddesine göre suçtan doğrudan zarar görmeyen müştekiler … ve …’ın katılma hakkı olmadığı, bu itibarla hükmü temyiz yetkileri bulunmadığından adı geçen müştekilerin temyiz talebinin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,
İncelemenin katılan Hazine vekilinin tefecilik suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarıyla sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
TCK’nın 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için, kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması karşısında; müştekinin değişik zamanlarda sanıktan faiz karşılığında borç para aldığını, aldığı bu paralar karşılığında sanığa alınan paradan yüksek meblağda senetler verdiğini, senetleri ödeyemeyince sanığın kendisini icraya verdiğini beyan ettiği, sanığın soruşturma aşamasında alınan ve mahkeme huzurunda kabul ettiği ifadesinde değişik tarihlerde müştekiye 4.000,00 TL ve 7.000,00 TL olmak üzere borç para verdiğini ve karşılığında borç miktarları kadar meblağı ihtiva eden iki adet senet aldığını ve müştekinin borcunu ödeyememesi nedenleri ile senetleri icraya verdiğini beyan ettiği, dosya kapsamında bulunan icra takip dosyalarına göre sanığın müşteki aleyhine 8.000,00 TL, 5.000,00 TL ve 4.500,00 TL bedelli icra takibine giriştiği, soruşturma ve kovuşturma aşamasında dinlenen tanık beyanlarına göre sanığın çevrede tefecilik yaptığı husunda bilgi sahibi olunduğu anlaşılmakla; sanığın kazanç elde etmek amacıyla müştekiye değişik tarihlerde birden fazla kez ödünç para vermek suretiyle zincirleme tefecilik suçunu işlediğinin sübuta erdiği nazara alınarak mahkumiyeti yerine, dosya kapsamı ve oluşa uygun düşmeyen gerekçelerle yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraatine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan esası incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 04/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.