YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4575
KARAR NO : 2021/2006
KARAR TARİHİ : 10.02.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : İftira, tehdit
HÜKÜMLER : Mahkumiyet
Gereği görüşülüp düşünüldü:
I-Her ne kadar sanık hakkında mahkemece TCK’nın 32. maddesi kapsamında aldırılan 10.02.2015 tarihi raporda sanığın işlediği suçlar bakımından cezai ehliyetinin tam olduğu belirtilmişse de sanığın temyiz dilekçesi ekinde sunduğu inceleme konusu suçların tarihine yakın düzenlenen Mustafa Kemal Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi Psikiyatri Kliniği’nin 05.05.2014 tarihli Epikriz başlıklı belgesinde sanık hakkında çıkış tanısı olarak “organik olmayan psikoz” tanısının konulduğu yine temyiz dilekçesi ekinde sunulan Mustafa Kemal Üniversitesi Sağlık Uygulama ve Araştırma Hastanesi tarafından 21.01.2014 tarihinde düzenlenmiş “Özürlü Sağlık Kurulu Raporu Formu’nda ise sanıkta “Frontal Lob Sendromu” varlığının düşünüldüğünün belirtilmesi karşısında, sanık hakkında mahkemece aldırılan rapor ve sanık hakkında düzenlenen önceki tarihli raporlar bir bütün halinde değerlendirilerek sanığın TCK.nın 32. maddesi kapsamında cezai ehliyetini etkileyen akıl hastalığının bulunup bulunmadığı konusunda Adli Tıp Kurumunun ilgili ihtisas kurulundan ya da Ruh Sağlığı ve Hastalıkları Hastaneleri’nden kuşkuya yer bırakmayacak biçimde kurul raporu aldırılıp sonucuna göre hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekirken yazılı şekilde hükümler kurulması,
II-Kabule göre ise; sanığın cezai ehliyetinin bulunduğunun tespiti halinde ise Ceza Genel Kurulu’nun 13.12.2018 gün ve 2018/112-635 sayılı kararında da vurgulandığı üzere; sanığın yerel mahkemenin hüküm tarihinden sonra 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesi ile uzlaşma kapsamına sokulan TCK.nın 106/1. maddesinde düzenlenen tehdit suçunu uzlaştırma kapsamına girmeyen iftira suçu ile birlikte zaman ve mekan birliği içerisinde işlemediğinden tehdit suçu açısından uzlaştırma hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 10.02.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.