YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/31993
KARAR NO : 2021/4178
KARAR TARİHİ : 02.03.2021
Mala zarar verme suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2020 tarihli ve 2017/1070 Esas, 2020/104 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 27/10/2020 gün ve 8577-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 10/11/2020 gün ve 2020/97975 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Mala zarar verme suçundan sanık …’ın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 151/1, 62/1 ve 52/2. maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2020 tarihli ve 2017/1070 Esas, 2020/104 sayılı kararını kapsayan onaylı dosya sureti incelendi.
İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/02/2020 tarihli kararını kapsayan dosya aslının diğer suçlar yönünden istinaf incelemesine esas olmak üzere Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmiş olması nedeniyle onaylı dosya sureti üzerinden yapılan incelemede,
24/10/2019 tarihinde yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 26. maddesinde yer alan, “5271 sayılı Kanunun 253 üncü maddesinin birinci fıkrasının (b) bendinin mevcut (4), (5) ve (6) numaralı alt bentlerinden sonra gelmek üzere sırasıyla aşağıdaki alt bentler eklenmiş ve bent numaraları buna göre teselsül ettirilmiş, üçüncü fıkrasına “Birlikte” ibaresinden sonra gelmek üzere “Aynı mağdura karşı” ibaresi eklenmiş, onikinci fıkrasında yer alan “En çok yirmi gün daha” ibaresi “Her defasında yirmi günü geçmemek üzere en fazla iki kez” şeklinde değiştirilmiştir.” şeklindeki düzenleme ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 253/3. maddesinin “Uzlaştırma kapsamına giren bir suçun, bu kapsama girmeyen bir başka suçla birlikte aynı mağdura karşı işlenmiş olması hâlinde de uzlaşma hükümleri uygulanmaz.” şeklinde değiştirilmiş olması ile 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesinde yer alan “Kamu davası açıldıktan sonra kovuşturma konusu suçun uzlaşma kapsamında olduğunun anlaşılması halinde, kovuşturma dosyası, uzlaştırma işlemlerinin 253 üncü maddede belirtilen esas ve usûle göre yerine getirilmesi için uzlaştırma bürosuna gönderilir.” şeklindeki düzenleme birlikte nazara alındığında, sanığın mahkûmiyetine konu mala zarar verme suçunun mağdurunun … olduğu, silahla tehdit suçunun mağdurunun ise Ramazan Uçar olduğu somut olayda, anılan düzenleme uyarınca 5237 sayılı Kanun’un 151/1. maddesinde düzenlenen mağduru farklı mala zarar verme suçunun, uzlaştırma kapsamında kaldığı, 5271 sayılı Kanun’un 254/1. maddesi uyarınca uzlaştırma işleminin yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi ve sonucuna göre sanığın hukuki durumunun takdir ve tayin edilmesi gerektiği gözetilmeksizin yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
1-Dosya kapsamına göre, İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2020 tarihli kararıyla sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet kararı verildiği, sanığın yasal süresi içinde 10/02/2020 tarihinde mala zarar verme suçunu istinaf ettiği, mahkemenin 19/02/2020 tarihli ek kararı ile kararın kesin olması nedeniyle istinaf talebinin reddine karar verdiği, sanığın 19/02/2020 tarihli dilekçesiyle mala zarar verme suçundan verilen bu ek kararı da istinaf etmesi nedeniyle mala zarar verme suçu için istinaf incelemesi yapılmasının gerektiği anlaşıldığından,
2-İzmir 38. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.02.2020 tarihli kararının müşteki …’ın yokluğunda verildiği, dosyanın yapılan incelemesinde müştekiye tebligat yapıldığı ancak tebligat evrakının bulunmaması nedeniyle usule uygun olarak tebligat yapılıp-yapılamadığının anlaşılamaması nedeniyle, hükmün usulüne uygun kesinleşmediği belirlenmekle; kesinleşmemiş kararlara karşı kanun yararına bozma isteminde bulunulamayacağından, (İZMİR) 38. Asliye Ceza Mahkemesinin henüz kesinleşmeyen 07.02.2020 tarihli ve 2017/1070 E., 2020/104 K. sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, 02/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.