YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/10087
KARAR NO : 2021/2493
KARAR TARİHİ : 10.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan, sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde gündüz vakti, sanık idaresindeki kamyonet ile yerleşim yerinde bölünmüş yolda seyir halindeyken ışıklı kavşağa geldiğinde kavşakta sola dönüş yapmakta olan katılan … idaresindeki otomobile sağ arka kısmından çarpması sonucu katılanın aracındaki yolcunun basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, yaralandığını ifade eden katılan sürücünün geçici adli muayene raporunda hayati tehlikesi var yazıldığı, Adli Tıp Şube müdürlüğünce düzenlenen kesin raporunda ise vücudunda tıbbi müdahale gerektirecek travmatik lezyon tarif edilmediği belirtilmiş ise de mağdur …’ın olay nedeniyle yaralandığını beyan etmesi ve diğer mağdur …’in de olay nedeniyle kendisi ile birlikte mağdur …’ın da yaralandığını beyan etmesi karşısında; sanığın eyleminin taksirle birden fazla kişinin yaralanması olarak nitelendirilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamedeki bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında, tayin edilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının ve uygulama maddesinin gösterilmemesi suretiyle TCK’nın 52/3. ve CMK’nın 232/6. maddelerine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 3. paragrafında yer alan “TCK’nın 50/1-a, 52/2. maddesi” ibaresinden sonra gelmek üzere TCK’nın 52/3. maddesi gereğince 365 gün adli para cezasına çevrilmesine” ibaresinin yazılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 10.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.