YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6127
KARAR NO : 2021/3087
KARAR TARİHİ : 22.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın kardeşi mağdur … hakkındaki iftirasından hüküm verilmeden vazgeçtiği kabul edilerek cezasından 2/3 oranında indirim yapıldığının anlaşılması karşısında; uygulama maddesi olarak TCK’nın 269/3-a maddesinin gösterilmemesi, mahallinde karara eklenmesi mümkün maddi hata olarak kabul edilmiş, sanık hakkında başkasına ait kimlik veya kimlik bilgilerinin kullanılması suçundan 5237 sayılı TCK’nın 50/3. maddesi uyarınca daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanlar hakkında hükmolunan kısa süreli hapis cezasının aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinde yasal bir zorunluluk olduğu halde bu kapsamda yer almayan sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK’nın 50/1. maddesi değerlendirilerek adli para cezasına çevrildiği anlaşılmakla; uygulama maddesinin TCK’nın 50/1-a maddesi yerine aynı Kanun’un 50/3. maddesi olarak yazılması mahallinde düzeltilebilir yazım hatası olarak kabul edilmiş, adli sicil kaydında Sarıyer 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 10/10/2008 tarihli, 2005/974 esas ve 2008/511 karar sayılı 11/11/2008 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesi uyarınca hırsızlık suçundan verilen 7 ay 15 gün hapis cezasının tekerrüre esas olmasına rağmen sanık hakkında hırsızlık suçundan TCK’nın 58. maddesi uyarınca tekerrür hükümlerinin uygulanmaması ve mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezasının infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamış yine sanık hakkında hırsızlık suçundan 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 E., 2015/85 K. sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan duruşmaya, toplanan delillere, gerekçeye, hakimin kanaat ve takdirine göre temyiz itirazları yerinde olmadığından reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 22/02/2021 gününde oybirliği ile karar verildi.