YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/22869
KARAR NO : 2021/1896
KARAR TARİHİ : 09.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçları ile sınırlı olduğu tespit edilerek yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
1)UYAP verilerine göre suç tarihinde gecenin 05.11’de sona erdiği, sanığın savunmalarında 05.00-06.00 sıralarında eylemi gerçekleştirdiğini söylediği, olayın görgü tanığı …’nin sanığı poşete bir şeyler koyarken gördüğünü beyan ettiği anlaşılmakla, sanığın eylemini gece vakti gerçekleştirdiğine yönelik bir delil bulunmamasına rağmen sanık hakkında TCK’nın 143 ve 116/4 maddelerinin uygulanması suretiyle fazla ceza tayini,
2)Sanık olayın akabinde saat 07.25’te polislerce yakalandığında henüz müştekinin bir başvurusu olmadan elindeki bağış kutusunu çaldığı yeri göstererek bağış kutusu içindeki paraların müştekiye iadesini sağladığı, ancak bağış kutusunu kırarak içindeki paraları alması sebebiyle bağış kutusunun müştekiye iade edilemediği eylemde; kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rıza gösterip göstermediği müştekiden sorularak, sanık hakkında TCK’nın 168/1-4. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3)Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı istem gibi BOZULMASINA, 09/02/2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.