YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2018/8485
KARAR NO : 2021/2612
KARAR TARİHİ : 09.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık
HÜKÜM : Sanık … hakkında beraat,
Sanıklar … ve … hakkında TCK’nın 158/1-f-son, 62, 52/2, 53. maddeleri gereğince ayrı ayrı mahkumiyet

Nitelikli dolandırıcılık suçundan sanıklar … ve …’ın mahkumiyeti ile sanık …’ın beraatine ilişkin hükümler sanık …, sanık … ve O yer Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşüldü;
Sanıkların internet ortamı üzerinden araç satış ilanı verdiği, ilan üzerinden ulaşan müştekinin sanıklarla satış konusunda anlaştığı, kendisinden istenilmesi üzerine müştekinin sanık …’a ait hesaba 100-TL kapora gönderdiği, sonrasında sanıklara ulaşılamadığı, sanıkların hileli hareketleriyle müştekiden haksız menfaat temin ettiği iddia edilen somut olayda;
1-Sanık … hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen beraat hükmüne yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanık savunmaları, müşteki ve tanık beyanı ile diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanığın atılı nitelikli dolandırıcılık suçuna ilişkin eyleminin sabit olmadığı gerekçesine dayanan mahkemenin beraat hükmünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; O yer Cumhuriyet savcısının sanığın beraati yerine mahkumiyetine hükmedilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün ONANMASINA,
2-Sanıklar … ve … hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik yapılan temyiz başvurusunun incelenmesinde;
Sanık savunmaları, müşteki ve tanık beyanı ile diğer deliller ve tüm dosya kapsamına göre sanıkların atılı nitelikli dolandırıcılık suçuna ilişkin eylemini sabit gören mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin (1), (2), ve (4) numaralı fıkralarıyla ilgili olarak Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı kısmi iptal kararının, 24.11.2015 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe girdiği dikkate alınarak, bu hususun, koşullarının oluşması halinde infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanıkların kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna yönelik yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nın 158. maddesinin 1. fıkrasının (e), (f) (j) ve (k) bentlerinde sayılan hallerde adli para cezasının tayininde tespit olunacak temel gün, suçtan elde olunan haksız menfaatin iki katından az olmayacak şekilde asgari ve bu miktara yükseltilerek belirlenecek gün sayısı üzerinden arttırma ve eksiltmeler yapıldıktan sonra ortaya çıkacak sonuç gün sayısı ile bir gün karşılığı aynı kanunun 52. maddesi uyarınca, 20-100 TL arasında takdir olunacak miktarın çarpılması neticesinde sonuç adli para cezasının belirlenmesi gerektiği gözetilmeksizin TCK’nın 158/1-f-son maddesi gereğince temel ceza belirlenirken önce 2 yıl hapis ve 5 gün adli para cezası belirlenmesi, daha sonra da 3 yıl hapis ve 10 gün adli para cezası olarak haksız elde olunan yararın iki katının esas alınıp infazda tereddüt oluşturacak şekilde hükümde karışıklığa neden olunması,
Kanuna aykırı olup, sanıkların temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8/1.maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321.maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların aynı Kanun’un 322.maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hükmün mahkumiyet uygulamasına ilişkin birinci madde birinci fıkrasının hükümden tamamen çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.