YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6225
KARAR NO : 2021/5352
KARAR TARİHİ : 29.03.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Yerinde görülmeyen diğer temyiz sebeplerinin reddine, ancak;
1)Sanığın denetim süresi içinde suç işlediğine dair 5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesi gereği ihbarda bulunulmuş ise de; ihbara konu Aybastı Sulh Ceza Mahkemesinin 29.01.2013 tarih 2012/67 Esas, 2013/23 Karar sayılı kararı ile sanığın hakaret ve tehdit suçlarından cezalandırılarak CMK’nin 231/5. maddesi gereğince hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, ihbara konu bu kararın “hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına” dair karar olması nedeniyle açıklanmadığından hüküm niteliği taşımadığı, bu nedenle ihbara konu edilerek hükmün açıklanmasına karar verilemeyeceği ancak denetim süresinde ihbara konu başkaca suç olup olmadığı da araştırılarak karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm tesisi,
Kabul ve uygulamaya göre de;
2)Sanığın denetim süresinde kasten yeni bir suç işlemesi nedeniyle hükmün açıklanmasına karar verilirken açıklanan hükümde, Avrupa İnsan Hakları Mahkemesinin (Hadjianastassiou/Yunanistan, 16.12.1992; … de Hurk/Hollanda, 19.04.1994; Hiro Balani/İspanya 09.12.1994; Ruiz Torija/İspanya, 09.12.1994) kararlarında, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141/3, 5271 sayılı CMK’nin 34. ve 230. maddeleri ile Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.05.2015 tarih ve 2014/145 Esas, 2015/145 Karar sayılı kararı gereğince mahkemenin gerekçeli kararında iddia, savunma, tanık beyanları ve diğer deliller somut olarak açıklanarak suçun öğeleri, kanıtlandığı kabul edilen olaylar denetime elverişli şekilde gösterilerek ve deliller
tartışılarak mahkemenin ulaştığı sonuç sanık, mağdur, Cumhuriyet savcısı ve diğer okuyan herkesi tatmin edici olması gerekirken, yazılı şekilde eksik ve yetersiz gerekçe ile karar verilerek 5271 sayılı CMK’nin 34. ve 230. maddelerine aykırı karar verilmesi,
3)Müştekinin yaralanmasına ilişkin Aile hekimi tarafından düzenlenen 30.09.2010 tarihli raporda yaralanmanın mahiyeti ile ilgili yeterli bilgi bulunmadığı, raporun bu haliyle hükme esas alınacak ölçüde yeterli olmaması nedeniyle, müştekinin tedavi evrakları, geçici ve kesin raporlarıyla birlikte en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğüne sevk edilerek, özellikle söz konusu yaralanmanın basit tıbbi müdahele ile giderilip giderilemeyeceği hususunu gösterir şekilde, 5237 sayılı TCK’nin 86. ve 87. maddelerinde belirlenen ölçütlere göre rapor alınması gerektiği gözetilmeden, yetersiz rapora dayanılarak eksik inceleme ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
4) Sanık hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılmasından sonra, denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle, 5271 sayılı CMK’nin 231/11. maddesi gereğince hükmedilen hapis cezasının aynen açıklanması ile yetinilmesi gerektiği gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nin 50. maddesi gereğince kamuya yararlı işte çalıştırma seçenek tedbirine çevrilmesine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanığın, o yer ve üst Cumhuriyet savcılarının temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.03.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.