Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2019/2148 E. 2021/1874 K. 19.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2148
KARAR NO : 2021/1874
KARAR TARİHİ : 19.02.2021

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)

Nitelikli hırsızlık suçundan Bakırköy 13. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/06/2013 tarihli ve 2011/62 esas, 2013/533 sayılı kararı ile 3 yıl hapis cezasına hükümlü …’ın, bu cezasının infazı sırasında, 671 sayılı Kanun Hükmünde Kararname ile değişik 5275 sayılı Kanun’un 105/A maddesi gereğince cezasının koşullu salıverilme tarihine kadar olan kısmının denetimli serbestlik tedbiri uygulanmak suretiyle infaz edilmesine dair … 1. İnfaz Hakimliğinin 06/02/2017 tarihli ve 2017/193 esas, 2017/175 sayılı kararını müteakip, denetimli serbestlik planına uymaması ve yapılan uyarıya rağmen yükümlülüklerine uymamakta ısrar ettiğinden bahisle hükümlünün kapalı ceza infaz kurumuna gönderilmesine ilişkin İstanbul İnfaz Hakimliğinin 19/06/2017 tarihli ve 2017/907 esas, 2017/906 sayılı kararına karşı yapılan itirazın reddine dair İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2017/641 değişik iş sayılı kararı ile ilgili olarak;
Adı geçen hükümlünün İstanbul Denetimli Serbestlik Müdürlüğünün 2017/610 NKL sayılı dosyası üzerinden yürütülen denetimli serbestlik programını 28/02/2017 tarihinde ilk kez ihlal ettiğinden bahisle 21/03/2017 tarihinde uyarıldığı, 08/06/2017 tarihli vaka sorumlusuyla görüşmeye katılmaması nedeniyle hakkındaki denetimli serbestlik dosyasının kapatılmasına karar verildiği, buna karşın hükümlü müdafii tarafından her iki ihlalin de vuku bulduğu 28/02/2017 ve 08/06/2017 tarihlerinde Özel Güçlü Tıp Merkezi tarafından düzenlenen belgelerin dosyaya ibraz edildiğinin anlaşıldığı, 28/02/2017 tarihli belgede hükümlünün anılan tarihte karın ağrısı ve ishal şikayetiyle bir gün süreyle tedavi gördüğünün; 08/06/2017 tarihli belgede de adı geçen hükümlünün anılan tarihte boğaz ağrısı ve ateş şikayetiyle yine bir gün süreyle tedavi gördüğünün belirtilmesi karşısında, ilgili belgelerin adı geçen sağlık kurumunca düzenlendiğinin kesin olarak tespit edilmesi halinde, hükümlünün 28/02/2017 tarihindeki bireysel görüşmeye ve 08/06/2017 tarihindeki vaka sorumlusuyla olan görüşmeye gelmemekte geçerli bir mazereti bulunacağı gözetilmeden, itirazın bu yönüyle kabul edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02/05/2019 gün ve 94660652-105-34-11290-2018-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, İstanbul 2. Ağır Ceza Mahkemesinin 06/07/2017 tarihli ve 2017/641 değişik iş sayılı kararının 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/02/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.