YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/486
KARAR NO : 2021/2331
KARAR TARİHİ : 24.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Sanık hakkında mağdur …’a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
Sanığın silahtan sayılan sallama ile mağduru yaşamını tehlikeye sokacak şekilde kasten yaralama suçunu işlediği olayda, 5237 sayılı TCK’nin 86/1, 86/-e, 87/1-d maddeleri gereğince belirlenen cezanın 5 yıldan az olması halinde, 87/1-d-son maddesi gereğince 5 yıla çıkartılması gerektiği gözetilmemesi suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından,
Mahkemece ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümleri uygulanırken, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 Karar sayılı kararı ile bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere ve yine TCK’nin 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi de nazara alınarak asgari oranda (1/4) indirim yapılması gerekirken, (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz bulunmadığından,
Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen erteli uzun süreli hapis cezasında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasının kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilerek infaz aşamasında dikkate alınabileceğinden, bu hususlar bozma sebebi yapılmamıştır.
Yerinde görülmeyen diğer temyiz taleplerinin reddine, ancak;
5237 sayılı TCK’nin 51/3. maddesinde yer alan “Cezası ertelenen hükümlü hakkında, bir yıldan az, üç yıldan fazla olmamak üzere, bir denetim süresi belirlenir. Bu sürenin alt sınırı, mahkûm olunan ceza süresinden az olamaz.” şeklindeki düzenleme karşısında, sanık hakkında ertelenen “1 yıl 6 ay hapis” cezasının denetim süresinin en az “1 yıl 6 ay” olacağı gözetilmeden, denetim süresinin “1 yıl” olarak belirlenmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenle, 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesi gereğince hükmün TCK’nin 51/3. maddesi uyarınca denetim süresi belirlenen paragrafından “1 yıl denetim süresine tabi tutulmasına” ibaresinin çıkartılarak yerine “1 yıl 6 ay denetim süresine tabi tutulmasına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
2) Sanık hakkında mağdur …’a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;
a) Oluşa ve tüm dosya içeriğine göre, temyiz dışı sanık … ve sanık …’ın aynı fikir ve eylem birliği içerisinde mağdura saldırdıkları, temyiz dışı sanığın bıçak sanığın ise sallama ile iştirak halinde mağduru yaşamını tehlikeye sokacak şekilde yaraladıklarının anlaşılması karşısında, sanık …’ın 5237 sayılı TCK’nin 37/1. maddesi delaletiyle 86/1, 86/3-e, 87/1-d-son maddeleri gereğince cezalandırılması gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
b) Mahkemece ilk haksız hareketin kimden geldiğinin tespit edilememesi nedeni ile sanık lehine 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi uyarınca tahrik hükümleri uygulanırken, Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.10.2002 tarih ve 2002/4-238 Esas – 367 Karar sayılı kararı ile bu kararla uyumlu Ceza Dairelerinin yerleşmiş ve süreklilik gösteren içtihatlarında benimsendiği üzere ve yine TCK’nin 3. maddesinde belirtilen cezada orantılılık ilkesi de nazara alınarak asgari oranda (1/4) indirim yapılması gerekirken, (1/2) oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ceza miktarı açısından CMUK’un 326/son maddesi gereğince sanığın kazanılmış haklarının dikkate alınmasına, 24.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.