Yargıtay Kararı 1. Ceza Dairesi 2020/4930 E. 2021/4593 K. 19.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4930
KARAR NO : 2021/4593
KARAR TARİHİ : 19.03.2021

(KANUN YARARINA BOZMA İSTEMİ)
Nitelikli yağma ve nitelikli hırsızlık suçlarından Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 28/01/2015 tarihli ve 2015/67 değişik iş sayılı kararıyla 5 yıl 16 ay 20 gün hapis cezasına hükümlü …’ın, cezasının infazı sırasında 16/10/2015 tarihinden geçerli olmak üzere şartla salıverilmesine dair Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 23/09/2016 tarihli ve 2016/631 değişik iş sayılı kararını müteakip, hükümlünün 02/02/2016 tarihinde işlemiş olduğu nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığını ihlal suçlarından 3 yıl 1 ay 15 gün ve 1 yıl 8 ay hapis cezaları ile cezalandırılması sebebiyle, şartla tahliye kararının geri alınmasına ve hükümlünün ikinci suçu işlediği 02/02/2016 tarihinden itibaren kalan cezasının aynen infazına ilişkin Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/05/2018 tarihli ve 2012/192 esas, 2012/218 sayılı ek kararı ile ilgili olarak;
Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 23/09/2016 tarihli kararı ile geriye dönük olarak 16/10/2015 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere hükümlünün şartla tahliyesine karar verildiği, hükümlünün denetim süresi içerisinde Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve 2016/123 esas, 2016/268 sayılı kararına konu suçu işlediği gerekçesiyle Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesince 18/05/2018 tarihli kararı ile şartla tahliyenin geri alınmasına, ikinci suçun işlendiği 02/02/2016 tarihinden itibaren kalan cezasının aynen infazına karar verilmiş ise de;
5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun’un 107/12. bendinde, “Koşullu salıverilen hükümlünün, denetim süresinde hapis cezasını gerektiren kasıtlı bir suç işlemesi veya kendisine yüklenen yükümlülüklere, hâkimin uyarısına rağmen, uymamakta ısrar etmesi hâlinde koşullu salıverilme kararı geri alınır.” şeklinde yer alan düzenleme karşısında; Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 23/09/2016 tarihli kararı ile geriye dönük olarak 16/10/2015 tarihinden itibaren geçerli olmak üzere hükümlünün şartla tahliyesine karar verildiği, hükümlünün denetim süresi içerisinde Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve 2016/123 esas, 2016/268 sayılı kararına konu suçu işlediği gerekçesiyle Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesince 18/05/2018 tarihli kararı ile şartla tahliyenin geri alınmasına, ikinci suçun işlendiği 02/02/2016 tarihinden itibaren kalan cezasının aynen infazına karar verilen somut olayda, Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 28/01/2015 tarihli ve 2015/67 değişik iş sayılı kararıyla verilen 5 yıl 16 ay 20 gün hapis cezasının infazına 05/02/2016 tarihinde başlandığı, Iğdır Ağır Ceza Mahkemesinin 23/09/2016 tarihli ve 2016/631 değişik iş sayılı kararıyla 16/10/2015 tarihinden geçerli olmak üzere geriye yönelik olarak şartla tahliyesine karar verildiği, hükümlünün deneme süresinde işlediği iddia edilen Iğdır 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 30/03/2016 tarihli ve 2016/123 esas, 2016/268 sayılı kararına konu suçu ise henüz cezanın infazına başlanmadan dolayısıyla deneme süresinden ve şartla salıverilmesinden önce 02/02/2016 tarihinde işlendiği, şartla salıverilme kararının geri alınmasına gerekçe gösterilen ikinci suçun işlendiği tarih itibarıyla ortada sanık hakkında verilmiş bir şartla salıverme kararının bulunmadığı anlaşıldığından, denetim süresi içerisinde işlenmiş olan bir suçtan bahsedilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 Sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 15/10/2020 gün ve 94660652-105-76-20743-2019-Kyb sayılı yazılı istemlerine müsteniden Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının tebliğnamesi ile Dairemize ihbar ve dava evrakı gönderilmekle, incelenerek gereği düşünüldü;

TÜRK MİLLETİ ADINA

Kanun yararına bozma talebine dayanılarak Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen tebliğnamedeki bozma isteği incelenen dosya kapsamına göre yerinde görüldüğünden, Iğdır 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 18/05/2018 tarihli ve 2012/192 esas, 2012/218 sayılı ek kararının 5271 sayılı CMK’nin 309. maddesi uyarınca KANUN YARARINA BOZULMASINA, diğer işlemlerin yapılabilmesi için dosyanın Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 19/03/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.